EINSIEDL

EINSIEDL

viernes, 28 de diciembre de 2018

BISMARCK VS SPANIEN



Der EISENKANZLER glaubte, dass SPANIEN  sehr stark war!.DIE SPANIER  möchten ihres LAND zwar zerstören, könnten sie aber nicht!.

MARTIN WALDSEEMÜLLER  glaubte, dass AMERICO VESPUCIO der erste AMERIKAS KARTOGRAF war!.AMERICO hatte KARTOGRAPH JUAN DE LA COSA  betrogen, um COSAS ARBEIT zu profitieren!.

INCUBUS-SUCCUBUS VERKEHRE zwischen  ARAGONIER/KATALANIER und GENUESEN/NEAPOLITANER/SIZILIANER, weil  sie genau   DENSELBE STAMM hatten, die SPANISCHE GESCHICHTE geschädigt haben!.

Was für ein FROHE WEIHNACHTEN, für ein GUTES, NEUES JAHR 2019 die WELT zu wünschen?.!CRISTOBAL COLÓN/CRISTOPH TAUBE!.

DIE SPANISCHE REGIERUNG hat DIE  KINDER(7-9 Jahre alt)  das BUCH eines GENUESERS empfohlen!......Natürlich, für  den AUTOR, haben DIE GENUESEN die AMERIKAS entdecket/gefunden!.

CRISTOBAL COLÓN, vielleicht er EIN BASTARD des ARAGONS KÖNIG war, fuhr von LISSABON nach SEVILLA ,und  er sprach nur Portugiesisch……….aber  FERDINAND  von ARAGON un ISABEL von KASTILIEN möchten IHREN GENUESER haben……..!.

Vielen Dank noch immer,HERR BISMARCK!.Arme SPANIEN!.....

Aber FROHE WEIHNACHTEN und EIN GUTES NEUES JAHR 2019!.

LE PONT FRANÇAIS


              
À Nöel, l’on a beau souhaiter un avenir joyeux au monde entier ;le deuxième de Janvier, tout est oublié !.Voilà les ponts !.

Les Pyrénées sont LE GRAND PONT. Mais les petits ponts sur des ruisseaux, des gaves, des torrents, aux ALDUDES, à GAVARNIE, à LA VALLÉE D’ARAN ,à LLIVIA, sont aussi une frontière terrible entre LE NORD et LE SUD.

Nous, CANTABRIENS/HOMMES DE GALERNE, ne sont pas du SUD, même que notre langue officielle soit l’Espagnol !.Nous ne voulons pas non plus payer le péage d’une route d’entrée dans une EUROPE  que nous avons défendue devant LES VRAIES GENS DU SUD !.

Mais…je veux vous souhaiter, GENS DU NORD/GENS DU SUD ,un JOYEUX NÖEL et UNE ANNÈ 2019 pleine d’amour et de concorde !.

Égoïstement, j’en profiterai pour survoler LA GALERNE…et LA LOIRE…et LE RHIN…passer à l’aide d’un Français sans ponts dans le monde des HELVÉTES.

Mon PÈLERINAGE MOTSEIROSO EINSIEDELN l’en mérite !.


jueves, 27 de diciembre de 2018

JORGE AMADO E O ESPIRITO DO NATAL



Se eu fosse ao JORGE AMADO, eu felicitaria O NATAL e desejaria UM BOM 2019 à maneira de VADINHO  nas suas  variadas facetas: amante, amigo ,poeta, esposo, namorado, noivo,sedutor……..

Entâo mesmo até os que se consideram os meus inimigos, sem que eu me considere o seu inimigo, seriam tâo felices como o DOUTOR TEODORO MADUREIRA , o segundo marido da DONA FLOR,que caminhava FELIZARDO com ela.!Só a DONA FLOR sabia que ele era ,NUMA VIRTUALIDADE FEITA REALIDADE, um CORNO!.

Mas A GENTE DA RUA imaginava que O DOUTOR era  UM VERDADEIRO SUCESSOR do DEFUNTO VADINHO!.!E nâo O AMANTE DISCRETO, duas, tres vezes à semana,  de uma DONA FLOR que O VADINHO , defunto e invisível para os demais ,ressuscitado e visível para ela ,fazia FELIZ cinco vezes todos os días!..

Eu nâo sou JORGE AMADO1 .Também nâo sou  VADINHO!.

Mas….se houver UM MILAGRE?.

FELIZ NATAL e BOM 2019 à todos OS LUSÓFONOS!.

miércoles, 26 de diciembre de 2018

PORTUGAL DESDE UNA TERRAZA PACENSE



Cuatro décadas atrás yo no había caído en la cuenta de que la ciudad de BADAJOZ, pese a su dialecto dizque contraportugués, formaba una connurbación con ELVAS, una de las mayores ciudades del ALENTEJO.

¡Es bueno viajar y conocer, para aprender!.

Llegadas estas fechas  tan emotivas, al menos de forma convencional, lo cual es bueno ,porque predispone a perdonar, olvidar lo malo recibido, y a pedir perdón por las ofensas realizadas ,así como a prometer, y prometerse, caminar en el naciente año por la recta vía, tengo un recuerdo especial para mi hermano menor y toda su familia más directa.

Quizá él como yo, y como otros miembros de nuestra amplia familia, fuimos obligados peregrinar a otras/estas tierras lejanas, débiles que éramos y somos, porque nuestro abuelo paterno y su hermano, el primero con mi nombre de pila, el segundo con el de mi hermano ,y con MI APELLIDO HELVETIZADO ,eran lo contrario a débiles, a pusilánimes, eran más bien ordenadores de territorio, sí  o sí, y las pocas veces que bajaban la guardia las gentes DE BIEN de cualquier población, de TSUCIERNAS  a CANGAS, aprovechaban para vengarse con violencia.

¡Pero son fechas de perdón!.!Que DIOS nos perdone!.!Y perdonemos a DIOS en la medida en que nos hizo débiles  y vulnerables!.

Retomando el hilo, quiero decir, milagro visual me pareció, que desde la terraza de mi hermano en LA CIUDAD PACENSE viese a una pareja de portugueses, la mujer llevando al burro del ramal, el marido manejando la máquina de sembrar arrastrada por el semoviente, cultivaban una parcela a la que hoy se accede tranquilamente desde EL POLÍGONO DEL NEVERO, sin rendir cuentas a civiles, nacionales o guardinhas.

Entonces me admiró la inesperada cercanía de PORTUGAL, no las artes de cultivo empleadas, que eran, más o menos, las mismas que en L’KONCETSÓN.

Curioso era, y aún lo es, que muchos progresistas aparcasen el tractor o la cosechadora y fuesen a pedir prestado a los infelices el burro y la sembradora, porque dejaban las hileras más limpias, menos zafias.!Una vela al DIOS de  SILICON VALLEY y otra al DIOS de COLOBREIRO, por si acaso!.!La misma vida!.

¡Que este alegre galimatías nos ayude a ver a partir de ahora un mundo con más posibilidades para todos!.

¡FELICES FIESTAS, FELIZ VIDA, deseo a mi hermano pacense y a su familia!.

CONNEMARA'S XMAS



I want all you a MERRY CHRISTMAS and  a HAPPY NEW YEAR 2019 from MY MOTSEIROSO EINSIEDELN PILGRIMAGE.

I know  that many people all over the world, no matter whether they’re rich or poor ,having their STEM, their ROOTS in IRELAND, would like to peregrinate from SAINT PATRICK’S SANCTUARY in CONNEMARA to  MARY’S SANCTUARY in KNOCK.

Even NO IRISH PEOPLE would like to go on THIS PILGRIMAGE!.

Be happy from  now on, within XMAS SPIRIT ,trying to have if not a real journey, at least a virtual, a potential one!.

May GOD bless you!.

martes, 25 de diciembre de 2018

EL FÉRTIL VALLE DEL RÍO YERBO



Procedente de LAS ALTURAS SUBTROPICALES CANTÁBRICAS, de niño, sin bastón, de mozo ,con una BUENA GARROTA DE LISIADO,  yo demoraba  mi de suyo lento caminar ,para imbuirme de frescor en la hondonada entre ARCILLERO y LA PEÑA ,con prados verdes vertiendo el agua de SUS FONTARICAS al arroyo de TREMADO que las conduciría al YERBO, uno de los afluentes inyectores del ESVA.

Frondosa arboleda, el matorral invadiendo L’CARREIRO, sólo yo y algún otro infeliz éramos peatones habituales, caballos y tractores evitando aquel recorrido de ciénagas donde podrían enterrarse ,el paisaje a mí me resultaba agradable, me preparaba para una visión beatífica de SENTIMENTALISMO NÓRDICO.

¡Alto ahí!.!LA PEÑA!Un observatorio privilegiado.

Abajo, muy abajo, como visto a través de un telescopio descendente, el  río separando a las casas, a su izquierda, de los prados, a su derecha, se encontraba   la versión  española de una aldea suiza, bávara o austríaca, incluso irlandesa o galesa:!YERBO!.

¡Agua, mucha agua, qué maravilla!.Que la gente de YERBO pudiese lavar, pescar, bañarse, abrevar los ganados sin salirse de su propiedad, era como un milagro para un rapaz de SANTOLÍN DE REVIEKO acostumbrado a ir con la pollina o la carretilla a por una cántara de agua cristalina a LA FONTE D’ABAXO o a LA FONTE LA REGUERA, hasta que el agua dejó de ser cristalina, para llevar L’MOGOR del CUITO y LOS ABONOS……y, al fin, para dejar de ser agua….para desparecer.

En YERBO hasta tenían agua en casa, traída del río ,y en un molino, ahora casa rural ,se iluminaban con la luz de la minicentral que el RÍO YERBO movía.

LA ALDEA SUBTROPICAL tenía  SU RÍO, el REGUEIRO DEL PONTÓN, un kilómetro cuesta abajo……y el regreso, lógico, ya sabéis, un kilómetro cuesta arriba….un sudor impresionante, que incitaba a volver a “ refrescarse”  en aquella exigua corriente, como de MEIXADA DE GATO, cuatro gotas, decían los paisanos.!Pero era la única forma de BAÑARSE/DUCHARSE una vez al año, después de MAYAR EL TRIGO!.

Quizá en mi último viaje a pie a YERBO, casi tras décadas atrás, aunque  SANTOLÍN ya disfrutaba de algún sistema de regadío, humilde como el propio TSUGARÍN, no pude por menos de maravillarme al contemplar en la distancia a mi prima MARUJA preparando la tierra para sembrar FABAS. EDUARDO y PABLO  iban a la escuela .PACO, con el tractor ,ora iba a por otoño, ora se acercaba a donde su mujer, para brindarle solícita ayuda.

Mi prima, con UN CHAPO ,una mezcla de azada y de pala, con más origen germánico de lo que os imagináis ,hacía pozas en  un terreno húmedo, de tierra fértil………..como poniendo la piedra inaugural de lo que hoy en día es  FABAS YERBO.

(SHOVEL(Inglés).SCHAUFEL(Alemán).XUFLA(Suiza y Austria), se traduce por PALA, con distintas connotaciones, y el método de LE PETIT ROBERT seguro que las engarza con CHAPO, al menos en la acepción de LA MORTERA y alrededores).

Que la tierra sea fértil no implica que no haya que trabajar .Aparte la familia de PACO, su marido, gentes en primera línea y con gran formación, mi prima MARUJA, al igual que su hermano, mi primo PEPÍN/JOSÉ DEMETRIO, heredaron los genes TRABAYADORES por doquier, mientras que a mí me tocó ser ZÁNGANO por origen, según simpática, no por ello exenta de malicia, y directa definición de un  sobrino de nuestro común abuelo paterno.!              Vosotros tenéis EL NERVIO DE SANTOLÍN, yo  soy ZÁNGANO  como los ancestros de la aldea de enfrente!.!Quizá no sólo ZÁNGANO, sino ZAFIO, entendido como manazas, inepto, inhábil…no de espíritu malvado!.

Aunque la vida nos haya separado ,casi en silencio, parodiando una vez más LAS HOJAS MUERTAS ,y a mis hermanos y a mí el viento nos haya llevado hacia lugares fríos y oscuros ,no por eso dejo de olvidar las buenas acciones, las grandes ayudas de PEPÍN  en especial, también de MARUJA muchas veces, y de toda LA FAMILIA DE YERBO.

Y ese NERVIO lo continúa PABLO con su empresa FABAS YERBO .Con experiencia tanto por estudios cuanto por mundología, pues vivió en varios continentes, es anglófono y anglófilo, ha conseguido que el producto estrella de YERBO, FABA DE GRAN CALIDAD, deje el máximo valor añadido en su origen, cosechándolo, comercializándolo y promocionándolo con las nuevas tecnologías, on line, y mostrándose hábil comunicador ante las cámaras de la TELE.

Hace treinta años, un PAISANÍN MARIÑÁN,FABEIRO DE PROFESIÓN ,desde KALKABO/AQUELCABO ,y señalando a una especie de elegante chalet en una de las aldeas inmediatas, me dijo:!Ves la casina tan guapa que tengo!.!Pues casi toda  saliu de LAS FABAS de la tou zona…y’algunas de VILLALBA DE LUGO!.

Con el máximo respeto para LOS MARIÑANES, pues PABLO ahora también es MARIÑÁN por amor ,el PAISANÍN no podría ahora hacerse la casina gracias a las plusvalías de LAS FABAS  DE YERBO Y LA ZONA .Ni tampoco LOS MOSCOS , PRAVIANOS y CANDAMINOS de los jueves en BRAÑAGRANDE.

Gracias, PABLO, por ser un ejemplo de modernización, de europeización, en nuestra zona rural de origen .Dentro de mi tristeza por haber sido UN ZÁNGANO FRACASADO, que casi huyó del hambre y fue a recalar en tierras lejanas, me congratula que alguien de nuestra familia amplia tenga EL NERVIO DE SANTOLÍN, en la expresión simplificada del pariente que me llamó ZANGANO DE SU PUEBLO DE ÉL, aceptando que NERVIO no sólo es temperamento ,decisión, constancia, sino CAPACIDAD VISIONARIA.

Yo tuve tan poca capacidad visionaria, o incapacidad para llevarla a cabo, como AQUEL SIMPÁTICO MIEMBRO DE LA RAMA DE ZÁNGANOS, ya fallecido, que decía muchas veces:!Yo nací para rico, pero me quedé en pobre!
.
Así que con alegría, no sólo la convencional de las NAVIDADES sino también la sólida, la consistente , nacida de un pensamiento racional ,de la que PABLO es ejemplo, brindemos por un futuro mejor, en todos los órdenes, junto al RÍO YERBO, en el corazón de un fértil valle, donde LAS FABAS reciben el espíritu sagrado de LAS AGUAS DEL MOTSEIROSO que L’ESVA y SUS AFLUENTES  llevan a LA MAR CANTÁBRICA, a LA MAR OCÉANA que en decir y sentir de aquel ILUSTRE MARIÑÁN nacido en L’KONCETSÓN separaba LA MARINA de LA PÉRFIDA ALBIÓN, certificando un inevitable matrimonio de LAS TIERRAS CANTÁBRICAS y LAS BRITÁNICAS, pese a quien pese.

Yo, más en el espíritu de MI PEREGRINACIÓN MOSTEIROSO EINSIEDEL, quiero desear a PABLO y a los suyos todo lo mejor ahora y siempre.

¡Y que por muchas generaciones , FABAS YERBO signifiquen excelencia y calidad ,gracias al buen hacer de PABLO  y la cooperación de LA NATURALEZA y EL SAGRADO Y FÉRTIL VALLE DEL RÍO YERBO!.




sábado, 22 de diciembre de 2018

BAXADA A LA POLA



Baxando de TSAVADOIRA pa LA PUELA /LA POLA pa muitos, non hay , non había, tsugares xunto a la carretera. Seike había algún camín, mal indicao entós, agora seike pistas transitables ya siñalizadas, que tsevaba a LOS CALEOS ya FERROY, a tiro piedra de VILLAFRONTÚ, CAMPO’L RÍO/l’outra frontera col KONCETSÓN, ya VALBONA ,u viven primos mious  en CA’L XASTRE, a los que quiero , aparte felecitays LAS FIESTAS, ya deseyays que L’AÑO 2019 sea prestoso pa etsos ,agradeceys de por vida los favores feitos con xenerodisá ya que you poucas veces pode corresponder:

-¡Gracias, VIDALINA ya MANOLÍN, ya salú ya suerte pa vos ya pa toda la familia vuesa más próxima, que mialma sois una bona TSARADA,  ya que DIOS vos conserve así, muitos, con salú ya suerte, ya  xuníos cumu dik’agora!.

TSARADA=SCHAR/una bona cantidá de personas o cousas.

RICARDÍN  baxou muitas veces TSAVADOIRA camín de LA POLA engaramao na escalerina trasera del DIZQUE AUTOBÚS(un vieyo camión melitar carrozao non sei si na PONTENOVA cumu autocar).!A veces dika FALOUPABA ya you aguantando, purque sou pequén pero con etsos bien puestos, já, já!.

FALOUPO(DE NIEVE)=(SCHNEE)FLOCKE.LE PETIT ROBERT seike topa relación entre FALOUPO ya FLOCKE, sin esqueicer FALLEN/caer, que seike muitos estudiasteis n’INGLÉS el verbo TO FALL(down,over,to,etc), caer, de muitas maneras, desde estrapatsase contra el suelo dika caer en algo pa fader, fecha, etc.

¡Tamién la baxada a la POLA da pa lingüística comparativa!.

¡Ya la subida  a TSAVADORIA  desde LA POLA trai muitos recuerdos!.

Cuando íbamos pa LA CUEVA D’HIBERNACIÓN, por eso LOS FLAIRES tsevaban hábito ya capa cumu si fosen empleaos d’un MATADERO FRIGORÍFICO, Vicente explicábanos a los siete o más rapacinos akoudetsaos no parco espacio del SEAT 1200, las bondades del CHALET CALIFORNIANO , entre outros muitos CHALETS que había na POLA ya KOUCECHO,  d’INDIANOS ricos qu’iban ya venían entre  LAS AMÉRICAS, MADRID ya LA POLA, cumu si viviesen na piel de los actores d’aquetsas películas decentes que LOS FLAIRES nos ponían:!TÚ A BOSTON Y YO A CALIFORNIA!,por exemplo.

Cuando subíamos, más contentos, purque íbamos tsuenxe de LA CUVA D’HIBERNACIÓN, camín de LAS NUESAS TSARIEGAS ,Vicente ilustrábanos sobre L’SPITAL a medio fader-¡por desgracia non sei si agora inda quedan algunas paredes!-que UNA FUNDACIÓN INDIANA quería convertir en  CENTRO MÉDICO MODERNO  pa LA TERCERA PARTE DE LA PROVINCIA.

LAS CONSABIDAS AMARRADIETSAS DE POLÍTICOS , los d’akó, que son bonos, ya los d’atso, de LAS AMÉRICAS, que tamién filan fino ,estropeou todo.LOS GUAPOS tsevanon todo pa CANGAS DE TINEO, a non ser UN CENTRO DE SALÚ que ta dedicao a UN INDIANO d’apellío relacionao con UNA AUTORA GRINGA DE MÉTODOS PA ENSIÑAR INGLÉS.

Nunca fui muy versao en deportes, a non ser que se tsame deporte a  andar kilómetros ya kilómetros cola muleta na mano por carreiros ya carreteras .Pero xuntando el culo colas témporas ,tengo grabada una escena de la subida a TSABADOIRA que diz muito de  la evolución de la sociedá, la política ya los seres humanos.

-¡Coño, ese ya L’ BOTAS!.El que falou, un aluno mayor que agora anda polas CANARIAS, dixo tamién el nome de aquel rapaz en sus dieciocho, pero con apuntes de mayrazo casadero, que tsevaba del ramal a un caballo con un saco grande de farina o de pienso  na albarda .Taba faloupando yal mozo iba sin paraguas nin chaquetón, namás el traxe que nos y conocíamos, ya tamién tsevaba  las sou inseparables botas.Era non sei si de LOS CALEOS o de FERROY ,purque na distancia viemos que se metía col sou semoviente ya la carga por un camín a la drecha.

¿De que lo conocíamos?.LOS FLAIRES, mitá por pastoral de desempetsizamiento de los tsabradores, mitá pola subvención de LA DIPUTACIÓN PROVINCIAL, organizanon un  pomposo CURSILLO DE CAPACITACIÓN AGRARIA, cola ayuda del perito HERNÁNDEZ ya’l sou sucesor, el veterinario OTAZÚ, seike foi tamién algún día  DON JULIO LAMUÑO ,el PÉRITO del KONCETSÓN, inda hay pouco superviviente casi centenario de los d’entós, LOS FLAIRES pa  LA FORMACIÓN CRISTIANA, ya FRAY TEJO pa ensiñáis a manexar el tractor, purque L’PADRE PRADO deixara el volante a XISCO  el de LAS VACAS, que nin tenía carné, aunque sí muita habilidá, mexor que audición, qu’una vez montou una caravana de camiones, venienon LOS MOTORISTAS(LOS VERDES) detrás d’él, dika’l patio .Non pasou nada, purque LOS FLAIRES mandaban muito, ya’l PRIOR inda más, rico pola sou casa, con hermano ya socio que los últimos años de vida figuraba na LISTA FORBES cumu una bona fortuna de toda LA CORDILLERA CANTÁBRICA.

No CURSILLO había veinte rapaces de L’KONCETSÓN, ALLANDE, CANGAS DE TINEO ya IBIAS .Puxenonlos no  cuarto piso, en CAMARILLAS(una cama ya una mesita entre dugas mamparas, ya cortina delantera) reservadas pa LOS CURSOS SUPERIORES-inda nadie chegara a sexto ya séptimo- ya convivienon con nos por tres semanas.Comían u LOS CRIAOS, los trabayadores civiles de la finca(LA VIÑA, EL BOSQUE)ya LA CORTE(vacas ya gochos), pero xugaban no patio con nos, ya íbamos xuntos al cine a CANGAS.

L’BOTAS, de fuercia terrible, pegoy un día una patada al balón, reventoulo ya feixoy volar dika’l río.!Qué bruto!, dixenon los elegantes SPORTERS del CONVENTO.

Pero en 1969-1970, en MADRÍ, fui con OCTAVIO DEGAÑA, gran amigo d’entós, que nunca más volví velo, la vida ya así, seike era DIRECTOR DE GRUPO ESCOLAR en CASTILLA LA MANCHA antes de xubilase ,futbolero de afición, gran xugador de balonmano , a ver al sou REAL, al ALETI ya’l RAYO VALLECANO, qu’entós taba en SEGUNDA, ya acordámonos de L’BOTAS:

ISELLÍN SANTOS OVEJERO, un back arxentino del ATLÉTICO,xugando contra’l outro ALETI(de BILBAO), defensa duro, pegoy a LA BOLA con tal fuercia que fexoy salvar las gradas, ya volar dika  L’MANZANARES pur entre las dugas partes más altas del muro exterior, inda a medio fader.

Ya sabéis que, más que LA HISTORIA, LAS AMARRADIETSAS ya LAS MERIENDAS de LOS POLÍTICOS fixenon , neste caso que cuarenta y cinco años después, L’MANZANARES sea  outra vez SUELO URBANIZABLE ya’l antiguo METROPOLITANO resucite medio chino-medio flamenco, WANDA LA PEINETA.

Seike s’il padre de L’BOTAS fose cumu’l padre d’ISELLÍN, tsegaría, visto lo visto, a DEFENSA INTERNACIONAL, pero seike foi feliz, ya deseo qu’inda viva con salú ya suerte , ya que poda baxar a LA POLA, a pie, a caballo, col tractor o col coche.

¿Ya qué decir de LAS BOTAS?.Seike las fixera un tal JULIO, nun sei si polandiego de familia, que tamién tenía bar en CANGAS.

-¡JULIO el de TERE fai unas botas feroces!.!Podrían dika exportase si hobiese infraestructuras!.FEROCES querían decir de calidá no palabrero d’un economista opositor a Técnico d’Aduanas, de familia de banqueros, amigo del P.Morán, que nos diou  unas charlas sobre  Economía ya Exportación.

¡Claro, cuestión d’oportunidades!.Si L’BOTAS podría  competir con SANTOS OVEJERO, del mismo modo, si JULIO  non se quedase en CANGAS ,ya fose con LOS INDIANOS  a CALIFORNIA, del mismo modo que MANUEL BLAHNIK foi de LAS CANARIAS pa LONDRES , a lo mexor agora las señoras elegantes de SERRANO dirían en BENARROCH o en cualquier tienda de luxo:

¡Quiero UNOS MANOLOS  para mí y  UNAS JULIOS o JULTERIANAS para mi marido!.

¡Cousas que podienon pasar ya non pasanon!.!DEUS nos acuda!,DIOS nos ayude, dicen LOS PORTUGUESES!.!Que falta nos fai!.

Así que deseyo desempetsizame y’acabar deseyándovos FELICES FIESTAS, BON 2019,SALÚ ya SUERTE siempre.

¡Dika tsou!.!Dika LAS NAVIDADES 2019-2020, si non ya antes!.