EINSIEDL

EINSIEDL

viernes, 21 de diciembre de 2018

L'AIRE DE MOTSEIROSO



Anueite fixemos una bona parada NO ALTO.!Podríamos tirar pa muitos sitios!.
Non tengo un carro ya un caballo, cumu’l padre del LUTE, pa que escoiga la ruta, así que escoireila you.

Nuna rotonda, entre SALAMANCA ya LA CAPITAL DEL JERTE, la familia del LUTE dexou qu’el caballo los tsevase u quisiera.!Tirou pa LA VERA, u vei  comprar pimiento pal embutío de las matanzas de L’KONCETSÓN uno que conozo/conocía you!.

NO ALTO hay agora un EXCLAVE de LA CAPITAL DE L’OURO/POLÍGANO INDUSTRIAL, que sigún LOS POLÍTICOS pertenez   a LA SUBCAPITAL DEL KONCETSÓN-ESVA, la xeografía diz que ya terreno de LA PARROQUIA DE MIÑO/SANTOLAYA, ya CORREOS consideralo cumu de SANTOLÍN DE REVIEKO(LA PARROQUIONA).

Cumu miedre L’EXCLAVE, vei invadir tamién, xeográficamente, LA PARROQUIA DE SANFRICHOSO.!Ya no sei si  KOTSADA, cumu decían de LA CASETA!.!Purque CIMBLA atsó, entre TREMAO y’ARCETSEIRO  a la dreita,SANTOLÍN,FLEITOSA ya CORNÁS a la izquierda, L’MOYÓN al fondo, entramos na antesala del SANTO MOTSEIROSO!.

Deixamos p’atrás, al fondo, SANFRICHOSO, PANICEIROS ya XINESTOSA.!ORDERIAS ya caso especial!.Decía un PAISÁN muy simpático que ORDERIAS debía de ser LA PARROQUIA, por tar en TIERRA EXTRAÑA.

L’AIRE DEL MOTSEIROSO reconcíliame cola vida, anke non podo evitar UN AMESTAMIENTO DE TRISTEZA YA ATSOURAMIENTO polo que ME FEXO SUFRIR  el haber nacío nuna  TIERRA SUBTROPICAL. Sigún  alguien de YERBO, los tsugares de SANTOLÍN ya VITSAR , al ser DIZQUE TROPICALES, eran RINOS pa muitas cousas, pero lo pouco que producían era BONO, purque era NATURAL, de LA SECA, non ARTIFICIAL, de LA FARTURA DE AGUA.

Volvo montar na escalera ya salimos pal CRUCE’L CEMENTERIO. Na moderna curva del PONTÓN, asústame que LA PONTE VIEYA té cayendo ya LA NUEVA non ya PONTE, ya LA BARRA de un  PANTANO.!Desidia , vagancia, malicia, veite tú a saber!.EL PONTÓN  era UNA OBRA D’ARTE de LOS PICAPEDREIROS!.!LA PONTE NUEVA ya sólida, así que fixénonla d’afeito en poucas horas, pero si vien LA RIADA……..!.

Na VUELTA’L CALEYO/ o del SEXTO/SESTO?dexo atrás la visión de SANTOLÍN ya LA BATSINA, col REGUEIRO entre LOS PRAOS  LA FONTE, raudo dika’l TENDINA.!Al’outro tsao, TSUCIERNAS,turismo de bon comer, truitas  en especial, asegurao!.!Ya vida nocturna, TSUCIERNAS DE NUEITE/TSUCIERNAS BY NIGHT/TSUCIERNAS LA NUIT,  antes al menos!.EL NUESO DON FRANCISCO díxome fai medio siglo que TSUCIERNAS era la LOCALIDÁ que más PERNOCTABA de TODO’L CANTÁBRICO.!Seike esaxeraba!.

TRONCEO, LA PARRIOQUINA, u tan enterraos los mious antepasaos maternos, apéndice del GRAN SABADEL u inda tengo primos a los que transmito LA FELECITACIÓN.DEVESA ABAXO ,veinse completando l’abrazo a OTSEIROS, del que SANTOLÍN foi PEDANÍA, ya a SAN PEDRO, u tengo familia  en dugas casas .Mención especial al MELCHOR que ta tamién na línea del MIOU APELLIDO HELVETIZAO ya a OLIVINA, xente bona de verdá, ya a LOS SOUS XIMIELGOS ya descendientes, que DIOS ys dé SALÚ ya SUERTE.

¡Triste momento!. El DÍA DE NAVIDÁ de 1990.enterramos a miou padre NO CEMENTERIO DE LA PARROQUIONA, xusto antes del CRUCE, u LA CARRTERA TSUBARCA-LA PUELA manda un ramal pa BRAÑAGRANDE, LA CAPITAL DEL KONCETSÓN!.

¡Poucos días después de NAVIDÁ,el 19 de XIÑEIRO de  2006,enterramos a miou madre ¡.!Por eso LA NAVIDÁ pa mí ya más UNA REFLEXIÓN que UNA FIESTA!.

¡HOMENAXE  a LOS DIFUNTOS ya camín de LA PUELA outra vez!.

Pasan los años ya esqueizo tsugares: TSANTEIRO, ANZAS, BUSTIETSO, LA CABUERNA ya LA VIÑA con la so pequena ponte fronteiriza, cumu la de EL MARCO/LA CODOSERA ya ARRONCHES/O MARCO, a ponte internacional mais curta do mundo, tres metros ,SAN ANDRÉS, ZRIZEO,BITSEIRÍN, L’PRAO,RIKASTIETSO,TABLAO, ESE, LA VINADA ya, de l’outro tsao del TENDINA, la tsarada de tsugarinos, ARBEDERAS, SAN VICENTE, EL PINGO, TSAVANDERA, TSANIETSO.!.Recuerdos pa bona xente de esos TSUGARES!.

EL CRUCE L’ESPÍN ya tamién CRUCE DE CUENCAS…..ya de DEMARCACIONES de LA BENEMÉRITA.!Anke muitas veces ya todo más convencional que convincente!.

Patrás dexo, camín de KAMPIETSO,LAS TIENDAS, BERRUGOSO,LA FAYONA,L’VITSATSUD ya’l VEIGA DE REY de LA SAGA D’HOMES DE LA TELE,PIEDRATECHA ya LA BAXADA de LA CUESTA TSACONES dika BRAÑAGRANDE, col MONASTERIO D’OBONA presidiendo L’OUTRA GRAN PARROQUIA,  comuña con BUSTIETSO ya SAMARTÍN DE SEMPRONIANA ,dexo, repito, al FREISNO de LAS MIOUS CONTRADICCIONES VITALES.

Ya taba la mio probe madre na TERCERA DIMENSIÓN cuando me enterei d’una traxedia acontecida  no último cuarto del SIGLO XIX na familia de la miou buela materna, ya que por vía de muyer pasou de la bisabuela a  la buela ya a miou madre:!miedo a la disgracia, miedo a la vida, consecuencia d’aquetsa explosión terrible que matou humanos ya semovientes!.

Pa más inri, l’amestamiento d’un antepasado con xente del CARIBE foi bien complicao:!la xente non naceu MULATA, naceu ROXA, RUBIA, COLERADA!.!Pero con superstición de NEGROS ÑÁÑÍGOS!.!Caldo de cultivo favorable pa que CURAS ya FRAILES, POLÍTICOS ya XENTE del COMÚN, fadiendo de GÜESTIA ya SANTA COMPAÑA, de BRUXAS ya INQUISDORES ,jodiesen la marrana bien jodida ya nos complicasen el vivir!.!Cago en todo lo que se mueve!.

Seike tengo razón cuando digo ya repito que non sei si soy, como TARZÁN, un HOME fiu adotivo, casi biolóxico, de MONOS, o al revés, un MONO fiu de HUMANOS.!Así nos foi ya así nos vei!.

Tsegamos a BORRES, col sou asociao SAMBLISMO, tsugares d’empresarios, de chaletinos d’actores, etc.!Ya reposo eterno de RICARDÍN ya’l sou amo, criadores d’aquetsa BREVE CONVERSACIÓN FILOSÓFICA DE FAMA MUNDIAL, que explicaba de forma fácil UNA SITUACIÓN EMPRESARIAL DESFAVORABLE. Vou contala, seike la sabéis muitos, cola anuencia de las partes.RICARDÍN era algo pariente, pero L’AMO  tien descendientes qu’espero non se ofendan, purque actúo con respeto a las personas.

Por amarradietsas de políticos, CASTROPOL perdeo L’XULGAO ya la xente de GRANDAS tenía qu’ir a LA CAPITANA .Un paisanín d’un tsugar  de SALIME, pero próximo a LA DESVIACIÓN DE BUSTANTIGO, dioy por fader LA RUTA NUESA LA CAPITANA-LA PUELA/LA POLA.Venía conduciendo L’AMO, era día de poucos viaxeiros, así que, na CAPITAL DE L’OURO ,esperanon a que L’PAISANÍN xantase. Sin priesa, seike por non reñir o chorar ,paranon no CHIGRE a que LA MIOU VECINA ys diese UN A ESCUDETSADA DE CAFÉ con TSEITE ya UN CACHO DE BOTSA pa MUYAR a cada uno, mientras L’PAISANÍN esperaba en solitario no autobús
.
-¡Non merez la pena viaxar con un PAISÁN que mexor fose por NAVIA!.!Non cubre!.L’AMO fexo el sou clásico axuxte de BOINA, pa mostrar lo incómodo de la situación.

¡Probín, él al menos paga!.!Los que non viaxan non pagan!.LA MIOU VECINA aportou dulces palabras.

RICARDÍN, breve, al sou modo, añadíu:!La vida,MARCELINO!.L’AMO tsamabase MARCELINO.
-¡Los cojones, RICARDÍN!.L’AMO/MARCELINO, tamién breve, poxo la contraparte a  cualquier SITUACIÓN DIFÍCIL:!CONFORMIDAD versus REALISMO TAJANTE!.

Aquí, neste BORRES noyo de comunicaciones, tengo tamién, vía un primo polandiego, outros parientes, que nin saben qu’existo .La vida apeirou a una fía del miou primo materno con un bisnieto de L’HOME DEL PELO ENCESO, hermano de la miou buela paterna.Son xente muy activa nos medios de comunicación, didácticos na forma d’entender el progreso dientro del mundo rural.

Seike RICARDÍN, espoleao pola filosofía de MARCELINO ,empezou a ser muy drástico colos pasaxeiros. Non quería dame billete  VÍA TSAVADOIRA pa LA PUELA .Quería que ,VÍA CAMPIETSO, fose a BRAÑAGRANDE ya d’atsó dika VALBONA  en LOS TSUBARCAS.

¡Tenemos obligación legal de tsevate!.!Pero l’outro paisanína apease en COLINAS, así que non sacamos nin pa gasoil!.!Usou el NOS MAYESTÁTICO, siñal de la sou identificación cola empresa!.

¡Non te preocupes, rapaz, que te tsevamos cola furgoneta!.L’ AMABLE CUÑAO YA SOCIO DE MARCELINO sacoume del apuro.!Ya de tener que fader el doble de kilómetros!.

DOS APRENDICES de MECÁNICO, seike polandiegos, iban col CONDUCTOR, col paisanín de COLINAS, ya comigo.

Paramos na MORTERA, COLINAS,PORCILES  ya TSAVADOIRA a dexar FUETSES con FARINA, pola mañana TRIGO mandao al MOLÍN DE LA CABUERNA.!Já, já, el pícaro de RICARDÍN non me quixo decir la verdá!:

¡Esos fuetses pagaban BILLETE, purque ocupaban asiento, cumu los asientos vacíos, reservaos pa LOS ESPÍRITUS, que los familiares de LOS DIFUNTOS NO PURGATORIO pagan na peregrinación a SANTO ANDRÉ DE TEIXIDO-¡vai de morto quem non foi de vivo!- a pedir polos muertos que mandan siñales de tar incómodos na TERCERA DIMENSIÓN.

LA MORTERA , casi VILLA, tan grande cumu GRAO sigún aquel vaqueiro ,ya la salida a LA CUENCA DEL RÍO PRAVIANO  de parte de LA PARROQUIA ZARRÉU, que tien a la capital, SANTIAGO, ya a RETSÓN, u tengo familia vía materna, bona xente, perdón si hobo problemas,L A FANOSA ya RIKASTSIETSO, lo mismo que BORRES tien a LA CUESTA.na CUENCA L’ESVA.

KORRIETSOS, VITSAPÍA ya L’KOUCETSÍN son BRAÑAS DE LA MORTERA/ZARRÉU.cumu ZREIZEO L’MONTE ya FOZ son de MIÑO/SANTOLAYA, que esqueicí decilo a l sou tiempo.

LAS BRAÑAS DE ZARRÉU son antesala del MOTSEIROSO.Casi despobladas, resultan atrativas pal turismo rural, pa los senderistas ya montañeros…….ya pa los políticos avariciosos que cercan los carreiros ya quieren fader atsó L’IMPERIO D’ETSOS.!Si polo menos fose una PEQUENA REPÚBLICA!.

Nuna boda entre NOVIOS HIPPIES DE MADRID ya NOVIAS VAQUEIRAS, casorio en SANTIAGO, bodorrio NA MORTERA, dos HIPPIES INVITAOS, fartos de vino ya d’outras cousas, deixanon los zapatos delantre LA IGLESIA.LAS MUYERES, OVARUDAS ya COYUNUDAS, fixenonys ir dika LA IGLESIA a polos zapatos.L as pedrequinas del camín qutianoys la borrachera, el cuelgue, ya jodienonys los pias.

-¡Foi un bichorno!, resumiu l’home que me lo contou.

Falando de ser FRONTERA DE DEMARCACIONES DE LA BENEMÉRITA, BORRES ya SAMBLISMO pertenecían al  PUESTO DE BRAÑAGRANDE/COMPAÑÍA DE PRAVIA, ya LA MORTERA, COLINAS, PORCILES ya TSVADOIRA al PUESTO DE GOLDEN CITY/COMPAÑÍA DE TSUBARCA.!Agora seike cambiou todo!.Pero n’aquetsos tiemps, sigún L’AMARRADIETSA fose  un prao patsó o un prao pacó, venían LOS GUARDIAS de un sitio o de l’outro.Nos tiempos terribles de CARBALLIDO ya RUTE, los de LA MORTERA venían a discutir a SAMBLISMO, purque sinon…

¡Mialma tuve que ir a tsamar al miou primo, L’MUNICIPALÓN DE  BRAÑAGRANDE, pa que me tsibraxe de las xustradas de CARBALLIDO, já, ja!.EL NARRADOR taba risueño purque CARBALLIDO non se atreveo a hostialo delantre del MUNICIPALÓN.

Ya viniendo de LA CUEVA D’HIBERNACIÓN DE CANGAS DE TINEO ,ocho rapacinos amontonaos dientro de un SEAT 1200-¡primeros sesenta!-el gran susto:!NA FRONTERA DE TSVADOIRA diounos l’alto EL BIGOTAZOS, que en compañía de un guardia nuevo del  CUARTEL de LA CAPITAL DE L’OURO tsegaran d’algún modo dika’l punto más tsuenxe del recorrío.

-¡Menoh mal que traeh aquí a tu hijo, que si no te empuraba, Vicente!.BIGOTAZOS, guardia primeiro que ya peinaba canas ,de mano suelta pero agradecío con los agradecíos,  congratulabase de que RAMONÍN, el fio de VICENTE, al que consideraba L’MEXOR CAFETEIRO(de preparar café na máquina), que todos los días de las vacaciones lo atendía muito bien no BAR CENTRAL de GOLDEN CITY, cumu decía VICENTE, que antes de taxista ya chigreiro fora marineiro nun barco holandés ya falaba algo de INGLÉS, alegrábase el guardia, digo, de que pol vrano EL CAFETÍN DE RAMONÍN iba a sabey a gloria.

¡Pixadas vuesas!.!Anda, anda,a ver si tsegáis pronto a PORCILES, que tan atsó dos camiones cargando xatos pa BRIEVES!.!Ya y digo you a FIDEL que vos espere!.!Pero moveimos, que ya se diz lo de  SER MÁS VAGO QUE  UNA CHAQUETA VERDE, já, já!.

¡You casi me mexo del susto!.!Aquel guardia mialma metía miedo!.!Pero  VICENTE  tenía recursos!. 

-¡Arrea tú, VICENTE, pa que RAMONÍN me prepare ehta tarde-noche un café de los zuyoh  y no lah borrahah que preparh tú, já, já!.

¡Venga, a sudar LA CHAQUETA, já, já!.Al arrancar VICENTE, you empecei a relaxame.

Quiero agora, desd’eiquí, antes de entrar en ALLANDE, FELICTAR a LOS PARIENTES DE BORRES, seike algunos que non me conocen pero viven en COLINAS.!Ya, antes de que se me esqueiza, a parientes de XIXÓN nacius na MORTERA, que vienen a veces cola miou tía de  noventa y seis años, la única hermana de las ocho que fonon que queda viva, alegre, ya que nunca mostrou esos MIEDOS D’ANTES YA DEL PORVENIR heredaos pola miou probe madre.

(Próximo ya final: BAXADA A LA POLA. )



miércoles, 19 de diciembre de 2018

DE LA CAPITANA A TSAVADOIRA



¡Ninos!.Quiero deseavos na miou FALIETSA  que l’alegría d’imaxinar  un preselbe nuna corte calentina d’invierno, cola misma alegría que rememorar la primavera ya LAS ANDOLINAS sobrevolando las vacas camín del sou NIGO COLGAO de L’OUTRO AÑO-¡MEMORIA INSTINTIVA que nos trai TERNURA, cumu reza EL FADO!-L’MOGOR que sube dika LA TRAPA, en fin, el parecíu de LAS NUESAS CORTES  col PORTAL DE BELÉN ,en un TSIEVA ya TRAI entre LA NENEZ, LA MOCEDÁ ya LA VIEYERA, faga que L’AÑO 2018 acabe feliz ya’l 2019sea desde el PRIMEIRO DE XIÑEIRO el PRIMER AÑO FELIZ DEL RESTO D’UNA TSARGA YA FELIZ VIDA.

NA CAPITANA, xunto a la mar,u FERNÁN CORONAS/el P.GALO, mamou la sou FALIETSA, que fexo subir a lo más alto na escrita, purque  era UN POLIGLOTA que dominaba unas cuantas TSINGUAS, non era EL PAISANÍN del que fadían burtsa LOS NEOMADRILEÑOS que cortaban L’KASTETSÁN-¡jo, macho, he venido ANUEITE!-aproveitarei pa FELECITAR al bon amigo  JOSÉ RAMÓN D’OTUR, xente bona u  l’haiga, ya pa falar con él sobre el P.GALO.

Digo que la miou FALIETSA ta no camín de LA FALIETSA del P.GALO ,l’autor de TODA LA LÍRICA sobre LA REGALINA/NUASA SIÑORA DE RIÉGALA, la PATRONA de CADAVEU.!Fama mundial, gracias al P.GALO, con series televisivas u las mozas  se casan NA CAPILLINA DE CADAVEU!.

LA FALIETSA del P.GALO ya LA TSINGUA MATER de TSUBARCA-VALDÉS ya’l KONCETSÓN, LA MARINA ya LA CUENCA DEL ESVA en fraternidá. AGUAS SAGRADAS  nacidas en MOTSEIROSO ya que fluyen dika CANERO ya’l mar.!L’MOTSEIROSO u  empecipia la miou PEREGRINACIÓN DIKA EINSIEDELN!.

-¡Manolo!.¿Quién YARA el que TEVO TOSINDO toda LA NUAITE! La bona muyer preocupabase pol sou home, gran persona, pero que non paraba de ABORRONAR, cigarro tras de cigarro.Aquetsa frase inquisitoria foi pa mi LA PRIMEIRA LECIÓN de LA FALIETSA del P.GALO.

¡Seike ya’l frío que pasei!.!Non se movía nin una FUAYA!.!Pero cuando fui colos rapacinos a tomar algo a FONTAURIA/FONTORIA ya KALKABO/AQUELCABO caía una bona pelona!.

LA FALIETSA, cumu todos LOS IDIOMAS, tien DIALETOS, VARIANTES.!Pero también tien ESPÍRITU!.!ESPÍRITU que nos fai buscar L’DESTINO PERFETO!.!Imperfeto que soy, admiro al P.GALO, que cola FALIETSA fexo de NUEVO lo que you quiero fader de VIEYO!.

HOMENAXE feito al P.GALO,subiu na escalera d’un IMAXINARIO AUTOBÚS-¡HOMENAXE también al recordao RICARDIN!- pa fader la ruta del  CORREO LA POLA, recordarei desde LA VENTA ya MODREIROS ,a xente que conocí de LA MATA, SAMARTÍN ya SETIENES,LA FERREIRÍA ya  VALTRAVIESO, también de LA FIGAR  ya LA CANDANOSA, ya MENUDERO, unos inda viven, outros por desgracia morrienon dika nuevos, de TSEIRIETSA ya CABORNO, ya na subida a ARISTÉBANO la curva, la nevada, el coche dando CORCOVOS, la miou nariz rota…yal miou compañero de desgracia diciendo:!Toi vivo…pero toi muy mal!.

¡Non vos pasou nada pa lo que podeu pasar!.UN TAXISTA de RESIDENCIA ARISTÓCRATA, bona persona, eso sí, féxonos esqueicer L’ ESFOUTO.

ESFOUTAR=erfürchten/temer 
.
Entrando de chen na CUENCA  L’ ESVA, atrás dexamos LOS REGUEIROS que ayudan a que L’RÍO NEGRO  mantenga fresquín el prau de LA ROMERÍA, pa que los mozos ya las mozas podan AKOUDETSASE a gusto el DÍA DE SAN TIMOTEO-¡ya muitos outros días, já, já!-baxando dika LAS SUBCAPITALES DEL KONCETSÓN empecipio a notar los pros ya los contras de nacer ya vivir nun KONCETSÓN partío en dos por DUGAS CUENCAS con ESPÍRITU CONTRAPUESTO:!PRO-MARINA la nuesa del ESVA, PRO-CANGAS DE TINEO la del RÍO PRAVIANO!.!Así nos foi ya así nos vei!.!Dependemos de que no CARBAYÓN o na CORTE y FORO, un amigo, un poderoso, ….dika UN LOUTREO/UNA KISA ALIETSA-¡perdón pola brutalidá, pero foi ya ya así!-determine s’il MATADERO,L’SPITAL,L’XULGAO,LAS AXENCIAS TRIBUTARIAS suben o baxan L’RODIKAL!.!Pero ya NAVIDAD, así que a perdonase ya a celebralo con REBUDIXO, cumu si fose LA GARUTSA después de ESGONCIAR unos BONOS MANEGAOS d’ABLANAS no YERBO d’aquetsos tiempos!.

Xusto cruzando LAS PONTES DEL ESVA ya D’L YERBO, rememoro, más que los caminares cola miou muleta, que tamién, MULETA/CAYADA/GARROTA ,que pensaban era ARMA DE VIOLENTO pero era PRÓTESIS DE BALDAO, rememoro, repito ,LOS RÍOS DE SUIZA ya d’IRLANDA, nun contraste curioso:!atsó notei LA PRESENCIA de LAS DUGAS PONTES próximas a SAN ANTONIO ya’l MONUMENTO DE LA TRISTE MEMORIA!.!La mio alma de SOÑADOR INFELIZ  tenía VIBRACIONES UNIONISTAS: seike éramos LOS MISMOS!.!Namás qu’atsó tenían INGLÉS, CÉLTICO y’ALEMÁN/SCHWIZERDÜTSCH  y’akó teníamos FALIETSA, ventanuca abierta al bon camín!.

Quiero FELECITAR  a todas aquetsas rapacinas ,mayoritarias, ya también a los rapacinos d’entós, agora seike con nietos, purque pasonon tres décadas ,colos que CHAPRURREAMOS INGLÉS, algo de FRANCÉS, de MATEMÁTICAS, TSINGUA…ya de todo.!Purque, repito, no PAIS DE LOS CIEGOS, eso pensaban L@S IN FELICES,L’TUERTO ya’l REY… ya que non L’PRESIDENTE DE LA REPÚBLICA!,!Ya mialma muitos sabían más que you….ya demostránonlo!.

Subiendo LA MARXEN IZQUIERDA del YERBO, atsó abaxo L’OTOÑO PERENNE que fan TSEITE MANTEIGOSA las vacas de LA FANAR ya CARRAL, MORAUS ya ZARDAÍN, FRISNEO ya TREMAO….con mención especial pa L’ALMA DEL RÍO, YERBO, MAIZ, ABLANAS ya FABAS-¡farei mención específica en KASTETSÁN pa LAS FABAS YERBO del pariente PABLO, exemplo pa toda la familia!.Atsó arriba, TARANTIESOS, que nunca lo visitei, ya’l GRAN MIÑO del PROGRESO, con xente amiga ya del mismo TUERO, FERMÍN, TINA ya LOS SOUS, ya outros vecinos ya amigos, nenos d’entós qu’iban a la mio KLAS en moto, ya me vían trayendo L’OTOÑO cola PULLA-¡vaya PROFESOR, podrían decir etsos, anke siempre fonon bona xente!-LA SANTOLAYA al pie de LA RUTA DE LA PUELA YA DE TSUBARCA, alter ego de MIÑO no eclesiástico ya no comercial, con bona xente pa los negocios ya pa tener detalles, por exemplo tsevar a casa en coche al PEREGRÍN-¡gracias, MANOLITO!-cousa que poucos comerciantes fan.

¡De sutaque aparez VOR DEM SEE!.Si vos digo que, por CRUZAMIENTO INDO-EUROPEO XERMÁN/TSATÍN, teorías de LE PETIT ROBERT, DER SEE/lago ta na órbita de TSAO/TSAGO.Además, VOR DEM quier decir ANTES DE/DELANTRE DE/CERCA ya la V pronúnciase F n’ Alemán……más claro L’AGUA..jà, já, já!.

¡Qué TUETSO ta, diréis!. TUETSO=TOLL?.TOLL=fantástico, simpático, xenial, etc.Pero TOLLWUT=RABIA(de los perros, por exemplo).VERRÜCK sirve pa TUETSO/¿FARRUCO?
.
Divisoria d’aguas de LA PARROQUIONA, de MIÑO/SANTOLAYA, que tamién ya PARROQUIONA, ya de SANFRICHOSO/SANFERTUOSO, SANFRECHOSO/SAN FRUCTUOSOS, parroquia peculiar u seike nunca hobo UM FERTUOSO/FRICHOSO/FRUCTUOSO.

Avistando  L’MOTSEIROSO  que xunto con EINSIEDELN en SANTIDÁ ,pongome triste por muitas cousas. Entre outras, purque atsó mismo ta’l SANKT ANTONCHEN AUF DEM VERWELKTEN LAND/SANTOLÍN DE REVIEKO-¡REVIEKO=VERWELKT!-u empecipió, antes que LA VOLUNTARIA PEREGRINACIÓN, el CALVARIO IMPUESTO, ya SIN CIRINEOS AYUDANTES, deste que vos quier FELECITAR.


(Continuará: L’AIRE DEL MOTSEIROSO).


martes, 18 de diciembre de 2018

NAVIDAD SIN REDES



Yo, humilde BLOGGER o BLOGUERO, según apetencias sobre neologismos ,anglicismos o REBUDIXO TOTAL, que diríamos en FALIETSA ,he llegado muy  tarde a las nuevas tecnologías.

MORGAN,  apodo de un informático andaluz que a veces hacía de extra en los rodajes cinematográficos, me dijo, con su peculiar gracejo:

-¡EL ORDENADOR eh mu TONTO pero mu  RÁPIDO!.!Sólo sabe SUMAR, pero a velosidá supersónica!.!Así que tú hazle trabahá!.

¡Menos mal!.!Porque son las tres de la mañana, y no hice EL CIERRE CONTABLE, ya que EL DIRECTOR DEL HOTEL me pidió que lo hicieses tú en PLAN TUTORIAL Y/O DIDÁCTICO!.

-¡Perdona, es que soy tan tonto como el ORDENADOR!.!Pedí el libro de reclamaciones en LA MARISQUERÍA DE  LA PLAZA DE JACINTO BENAVENTE y llamaron a la POLICÍA LOCAL, que vinieron  cuando les dio la gana!.!Espero que mis jefes no se enteren y me den boleta!.

JOSÉ LUIS, nombre real de MORGAN, era un artista de LA INFORMÁTICA .Su empresa era la encargada  de que LOS ORDENADORES DE LA MULTINACIONAL en la que trabajábamos dispusiesen de programas muy fáciles de manejar por gente que ya peinábamos canas, analfabetos funcionales de la cibernética y las nuevas tecnologías .Sólo sabíamos tocar tres o cuatro teclas, y la cosa iba de maravilla .Pero si se producía un atasco, teníamos que llamar a MORGAN para que por medio del MODEM, un enchufe entre teléfonos y ordenador, nos hiciese EL CIERRE.

Era alucinante cómo tras hablar tres minutos con MORGAN y pedirte él que enchufases el dichoso MODEM ,el ordenador se disparaba y en cinco minutos ya estaba hecho lo que a ti te llevaba tres horas.!Y MORGAN estaba a cuatrocientos kilómetros!.

MORGAN sólo venía si el problema era mayor, los jefes querían guardar programas en secreto……y no consentían que EL JEFE DE CONTABILIDAD, un DOCTOR en ECONÓMICAS muy resabido, consintiese a  su ayudante, PEDRITO EL ANIÑADO, que se metiese a investigar.

PEDRITO era un fuera de serie.!Pero valía más por lo que callaba o por lo que no le dejaban saber, que por su gran capacidad como HACKER!.

Total, que durante casi treinta años he manejado ORDENADORES como un CONDUCTOR DE AUTOBÚS convertido en TRANVÍA, que sólo maneja UNA PALANCA.

Ciertos problemas informáticos me han dejado casi cyber-huérfano:!sólo tengo este BLOG!.

En la esperanza de que en los próximos meses tendré FACEBOOK, TWITTER, que me permitan interactuar con todos mis lectores, incluso con los de REGIÓN DESCONOCIDA, que también me leen a veces ,trataré  en estas FIESTAS DECEMBRINAS de saludar y felicitar a los amigos y/o conocidos de antes, de ahora, y de un futuro posible. Creo que, al igual que FRANCO, no tengo más enemigos que los que así se consideren, porque este BLOG quiere llevar paz y concordia por doquier.

¡Y si mis posturas son muy heterodoxas para muchos, eso no significa que yo no respete a las de las demás ,ORTODOXOS o no!.!Sólo busco EL CONTRASTE, EL DEBATE…..o EL DESAHOGO!.!Como muchos, que hasta se ven traicionados por sus dioses, sus patrias  y sus reyes!.!Es la vida!.

FELICES FIESTAS DECEMBRINAS a  todas las gentes de LAS AMÉRICAS, tanto si me apoyan, como LA LECTORA AMIGA ,sabia y doctoral transmisora de saber a LOS FUTUROS PSICÓLOGOS y PSIQUIATRAS, a la cyberradiofonista  ANGELical madre de familia, y GIRL bilingüe ,allá en MÉXICO D.F. o a los antiguos clientes de mi época laboral, prohombres CÁNTABROS, GALLEGOS y VASCOS residentes en MÉXICO ,con los que conversé, como a quienes me han reprochado ciertos temas.

De PERÚ y NICARAGUA he recibido reproches por mi posición hacia determinadas actitudes clericales .Pero confieso que siempre actué de buena fe, y considerando que haber sido COLEGA DE CONVENTO me permitiría tomarme algunas licencias.!Perdón si alguno se sintió particularmente ofendido!.

GENTES ESTUPENDAS de COLOMBIA, VENEZUELA, PANAMÁ, EL CARIBE, siempre alegres y con conversación fluida. ARGENTINOS y BRASILEÑOS/BRASILEIROS UNIVERSALES, en fin, gente que me lee y con la que deseo interactuar.

¡FELIZ NAVIDAD y PRÓSPERO AÑO NUEVO a todos!.

GENTES DE LA PIEL DE TORO, con las cuales trataré de acercarme un poquito más por medio de algunos amigos que actúan de lanzadera, con el boca a boca.

LECTORES DE TODO EL MUNDO, a los que trataré de llegar con MIS IDIOMAS SUIZOS, ALEMÁN y FRANCÉS, también con EL INGLÉS y EL PORTUGUÉS.!Sin olvidarme de LA FALIETSA NATAL!.

LA FALIETSA NATAL, a partir de la que evolucioné hacia  los conceptos de APARTIDISMO, APOLITICISMO y  SENTIMIENTO APÁTRIDA, antes de subir al MOTSEIROSO, para desde allí peregrinar hacia EINSIEDELN y SU VIRGEN NEGRA, y confirmar plenamente mis sentimientos de SUIZO TRANSNACIONADO EN FALIETSÁN, SUIZO EN LA DIÁSPORA, que en su PEREGRINACIÓN MOTSEIROSO-EINSIEDELN  revive no sólo en sueños, sino también en potencia, su CARÁCTER HELVÉTICO, con un saludo cariñoso a UNTERÄGERI, mein WAHLDORF, mi VILLA DE ADOPCIÓN, a los pies de EINSIEDELN.

Así que:!FELICES FIESTAS y UN PRÓSPERO AÑO NUEVO DE 2019!.


lunes, 17 de diciembre de 2018

DIE KEUSCHE



“Ich bin starker als euch ,weil ich keusch bin!”.KÖNIG ALFONSO II EL CASTO(DER KEUSCHER?) rief  seine REINHEIT aus, als er gegen DIE MOROS(DIE MAUREN) kämpfte und über sie  siegte.

FALSE FRIENDS( falsche FREUNDE  auf Englisch?) machen , dass EIN SPRECHER nicht nur auf anderer SPRACHE, sondern auch auf seiner SPRACHE  die grossen  FEHLER machen  konnte:
EINE JUNGFRAU ist UNA VIRGEN  auf SPANISCH.Aber DONCELLA heisst auch VIRGEN/JUNGFRAU.NEUNZIG  PROZENT der SPANIER glauben, dass UNA DONCELLA eine MÄDCHEN für alles ist!.

Und was für DONCEL?.EIN KEUSCHER MANN ist UN HOMBRE VIRGEN für die meistens!.Nur EINS PROZENT weiss, dass UN DONCEL nicht nur  EIN EDELKNABE, sondern auch EIN KEUSCHER MANN ist!.

Für KÖNIG ALFONSO,seine REINHEIT wie andere SEXUALITÄT war!.Sowohl sein GEHIRN als auch seine HORMONE begaben sich zu kämpfen und siegen!.

Ein wichtiger PRIESTER der SPANISCHEN KIRCHE   treibte  SPORT 3-5 Stunde jeder Tag, um seine GEILHEIT zu beherrschen. Er war meistens ein EDELER SPORTLER……..aber  er war manches Mal sehr gewaltsam…..als er ein NICHT DOMINIERENDER  SEE-ELEFANT wäre…….der  greift die WEHRLOSEN JUNGES an, um seine sexuelle FRUSTRATION  zu äusssern!.Er schlug  einen grosse 20 –Jahre alt SEMINARIST zu Boden K.O…..Sowohl er als auch DER SPORT TRAINER/VERTRETER der SPANISCHEN REGIERUNG sollten DAS BLUT  von BEIDEN NASEN reinigen, als sie einmal GEGNER   im HANDBALL MATCH waren.

Sowohl JUNGFRAUEN als auch KEUSCHE MÄNNER konnten ihre BERUFUNG als NONNEN und MONCHE realisieren, aber DIE SPANISCHE KIRCHE hatte  eine zweite WAHL:

HEIRAT in KEUSCHHEIT!.

Schwer zu erklären, aber…SPANIEN und ich sind  so nun mal,GNÄDIGE FRAU!, sagte DER  DICHTER.

EL FALAMIENTO(von FALAR/SPRECHEN), EINE VEREINBARUNG  die FAMILIEN über der VERLOBUNG  ihrer KINDER treffen, war die traditionelle GEWOHNHEIT.Sowohl das MÄDCHEN als auch der JUNGE sollten dieses SYSTEM  billigen, um  BRAUTPAAR sich zu verwandeln!.

!Meine GENERATION  hatte MÁDCHENMANGEL!.Nur DIE REICHEN JUNGEN BAUERN…..und DIE  PROMINENTEN DON JUANS……..eine FREUNDIN, eine GELIEBTE, eine BRAUT hatten!.

GEZWUNGENE KEUSCHHEIT….oder…….für DIE MEISTEN JUNGEN, weil DIE MÁDCHEN nach MADRID, BILBAO, DEUSTCHLAND, FRANKREICH, DIE SCHWEIZ gehen wollten.Das war seit  1958 bis  1980!.

DIE ZWANZIGER JAHRE/à LA BELLE ÉPOQUE !.Eine andere MÄDCHENMENGELGENERATION !.DIE MÄDCHEN  gingen nach KUBA,ARGENTINIEN, BRASILIEN, um eine VERNUNFTEHE dort zu haben!. Zwei SEMINARISTE,zwillingspaar,wollten für immer in KEUSCHHEIT  wohnen…..aber….

Kein PROBLEM mit PAUL!.Aber PETER, als er siebzehn Jahre alt war, sagte DEN PFARRER…..ein  ALTER WELTERFAHRER……:

-DOM FRANCISCO!.Ich liebe DIE FRAUEN!.BESSER ein gutter EHEMANN als ein schlechter PRIESTER!.

DUMMKOPF,JUNGER ESEL!.Du warst EIN ESEL  geboren….bist du noch immer EIN ALTER ESEL !.Wenn du nur eine FRAU haben willst…sicher, dass du  DIE GANZEN FRAUEN verloren konntest!.

VORGEFÜHL?:PAUL  lebte neunzig Jahre.DIE NONNEN, DIE GEMEINDEMITGLIEDERINNEN verliebten sich in DEN WIE-HAMBURGER PFARRER PAUL!.LIEBE…vielleicht keusche LIEBE!.

PETER wohnte als ein ALTER JUNGGESELLE bis  seinen TOD,fünf und achtzig Jahre alt!.

Ich danke GOTT, dass ich nach EINSIEDELN fahren!.EINSIEDELN, in DER SCHWEIZ , DIE ERSTE DEMOKRATISCHE  REPUBLIK in der WELT!.Kein KÖNIG, keine KÖNIGIN, um  eineVERNUNFTEHE zu haben!.



jueves, 13 de diciembre de 2018

EL FALAMIENTO



¡Mi generación fue una generación sin mozas!.

Me refiero a los nacidos en los años cincuenta y primeros sesenta del siglo pasado en las zonas rurales de LA PIEL DE TORO. ¡TSUBARCA-VALDÉS, L’KONCETSÓN y ALLANDE por ejemplo!.

Las mozas no querían trabajar como esclavas en la cocina, la cuadra, las fincas y la cama, aquí te pillo aquí te mato, sino que preferían vivir humilde pero descansadamente a costa del SUELDÍN del PINÍN/PILÍN de turno, según definición de alguien cuyo nombre prefiero olvidar y que DIOS le tenga en reposo eterno.

Cuando llegaban los trabajadores de ENSIDESA, la mayoría más bien eventuales y de subcontratas, pero daban el timo ,LOS ALDEANOS no teníamos nada que hacer ,sino convertirnos en MIRONES.
Excuso contaros la suerte que corrió un infeliz como el que pergeña estas líneas, FRUSTRADO FRAILE/FLAIRE FRACASAO, tímido, inexperto, inocentón, pusilánime, y encima de UNA PATSERA en declive, con tres vaquinas, una burra/PULLA, carretilla y MANIEGOS como elementos de actividad agropecuaria.

-¡Hijo mío, no puedo entender cómo estás soltero si tu madre y yo hemos hecho de nuestra PATSERA una de las mejores del KONCETSÓN!.Aquella recriminación de un hombre que si viviera cumpliría ahora, más o menos, el siglo de vida ,fue más bien una premonición, pues su hijo sigue soltero, próximo a jubilarse, con muchas vacas, y la ayuda dizque técnica de una hermana y de algún sobrino.

¡Pai, en tu época, cualquier mozo o moza con DUGAS VAQUINAS/ZWEI CHUELI/TWO LITTLE COWS(¡evolución lingüística FALIETSA/PRE-INDO GERMÁNICA siempre!)  ya UN HUERTIQUÍN entraba en el mercado casamentero!.!Pero ahora UN MECÁNICO DE PRAVIA vale por quince vacas y no hay que sacarle EL CUITO/EL ESTIÉRCOL!.

-¿Me permite?.1953 en  TERRITORIO FRONTERIZO ALLANDE-KONCETSÓN-CANGAS DE TINEO .Un INDIANO  en la cuarentena ejerció el DERECHO A PEDIR LA PAVA.

¡Cómo no!.!Faltaría más!.LA PAREJA de LA MOZA (entonces, ahora UNA ANCIANITA de 83 AÑOS) que me narró lo ocurrido ,daba por sentado que él no podía entrar en LA SUBASTA frente a aquel NUEVO MILLONARIO, así que aceptó sin rechistar.

-¡Iré directo al grano, señorita!.!Tras dos décadas de sinsabores en SANTO DOMINGO pude reunir lo suficiente para que nuestra PATSERA retorne a lo que fue durante siglos!.!Y me urge esposa para compartir la vida, e hijos para que me hereden!.

LA PATSERA del INDIANO BAILÓN era la más grande de LA PARROQUIA DE SANTANA, repartida entre ALLANDE y CANGAS DE TINEO, y aunque habían pasado una época mala seguía teniendo las mismas posibilidades que siempre, algo que EL RICACHÓN RETORNADO aprovecharía a tope, pues CUARTOS y HABILIDADES ADQUIRIDAS no le faltaban.

¡No sé si hice bien o hice mal, pero aquel INDIANO quería comprarme como a UNA NOVILLA, para domarme, montarme, empreñarme, y  a dar XATOS(¡digo NENOS!) y a tirar del TSABIEGO(¡bueno, andar delante de LA YUNTA que tirase del ARADO, con EL INDIANO a LA MANCERA, GUIADA/AGUJADA  en mano para las vacas o bueyes.. o para mí, já, já!)!.

Ya  en confianza, la buena mujer me contó que antes de que EL INDIANO fuese a VISTAYAS(a observar las dimensiones de LA PATSERA de LA NOVIA), su vecino de entrepuerta, un rapaz rápido como SPEEDY GONZALES, sí que la montó a la hora de la siesta, y con tal puntería que hubieron de casarse por el sindicato de las prisas.

SPEEDY vivía con sus padres, abuelos, una hermana mayor, ya prometida, y un hermano aún escolar, en UNA PATSEIRINA de tres vacas, su padre y su abuelo salían al jornal en la madera o por las casas de la zona, e iban sobreviviendo.

Recién regresado de la mili, el mozo quería ser CAMIONERO, pero no tenía PERMISO DE CONDUCIR. Así que empezó de AYUDANTE, un eufemismo para referirse a quien cargaba y descargaba a la fuerza bruta hasta cien kilos de cada vez, reumatismo  asegurado, en CASA GAGO  DE SAN ESTEBAN, el gran almacén del OCCIDENTE CÁNTABRO.

¡MI TORMENTO tiene ahora cuarenta y dos años y es CAMIONERO!.!Ayer andaba por CASTELLÓN a por  azulejos!.!A mí me tiene entretenida trabajando en SU PATSEIRINA!.!Los abuelos se murieron, mis suegros prefieren  estar en LA PLAYONA con mi cuñada, y el hermano menor es GUARDIA CIVIL DE TRÁFICO!.!Mi hija mayor, rápida como yo, ya me hizo abuela, menos mal que la casé con un PEÓN CAMINERO, y los rapaces aún estudian!.!Y así es mi vida!.!Ni pobre ni rica, pero trabajando a mi aire!.!Con EL INDIANO sería rica, pero trabajaría como una burra y quizá no estuviese a gusto!.!No sé, no sé…..!.

Me impresionó la sinceridad de aquella infeliz, que me mostró a la vez cuán infelices éramos LOS MIRONES, pues SPEEDY, su TORMENTO, con un par de jadeos la empreñó y le quitó la tontería. Sin embargo , LOS MIRONES, yo procuraba no serlo e iba poco a las fiestas, pues total , para venir  CON LA FRENTE MARCHITA, FANÉ Y DESCANGALLAO, como reza el tango, mejor no gastar energías, encauzábamos/encauzaban LA FUERZA SEXUAL DEL VOYEUR sobre  LOS QUE SE DABAN EL LOTE.

-¡Mira al MAESTRO DE PORTO cómo le come la boca a LA HIJA DEL PANADERO!, decía uno.

¡Joder, que EL HIJO DEL NOTARIO  va a subir en SU PALANCA hasta arriba a LA MANCEBA DE LA BOTICA            , já, já, já!, decía el más descarnado.

Durante la semana, LOS LOTES PASADOS  eran objeto de análisis y de predicción:

-¿Conseguirá el próximo día EL ALEMÁN meter a LA DE LA FERRETERÍA en LA IGLESIA?.!Porque si en EL CABIDRIO/CLAUSTRO/CABILDO  frenó porque alguien de nosotros carraspeó, quién sabe lo que ocurriría si entrasen en LA IGLESIA!.EL ADMIRADOR DEL ALEMÁN lo admiraba a tope
.
WERNER era un ingeniero alemán próximo a los cuarenta .Si no fuese por alguna ERRE ALEMANA, podría pasar por el alter ego, o el XIMIELGO/GEMELO de SANTIAGO FERREIRÍN, un VAQUEIRO que trabajaba como INSTALADOR/COBRADOR para LA ELÉCTRICA MADRILEÑA, casado y con hijos, pero que no dejaba CRECER NI UNA FLOR.

-¡No creo que ese rapaz alemán quiera venir a conducir el tractor de CASA RUFINA!.!Me parece que su nieta se va a tener que buscar otro novio!.LA CRITICADORA, ignorante de que su hija era otra de las beneficiadas por EL ALEMÁN, quería resolver el asunto al ESTILO FALAMIENTO:!que los padres del ALEMÁN viniesen a VISTAYAS, y que la hija y el yerno de RUFINA fuesen a VISTAYAS a  KÖLN/COLONIA, de donde procedía WERNER.

WERNER  llevaba cuatro años siendo, prácticamente, un vecino más de BRAÑAGRANDE, con frecuentes y rápidos desplazamientos a su país y a SUIZA, por  mor de su cargo de INGENIERO-JEFE DE MONTAJES TERMOELÉCTRICOS en EL GRAN COMPLEJO DE ELECTRICIDAD MIXTA DEL RÍO PRAVIANO. Se había adaptado perfectamente a la zona, y abusaba un poquito, para envidia de LOS MIRONES, pues a las mozas le ponía aquel buen mozo guapo ,culto, espléndido, con un sueldo  equivalente a CIEN VACAS, según PARÁMETROS, vamos, UNA  ESTABULACIÓN MODERNA, sin trabajo alguno, más allá de que te pongan los cuernos con otra ACAPARADORA.

-¡Já, já, já, WERNER no solo se está quedando sin CABRUÑO ,sino que hasta tiene gastados LOS FIERROS de tanto CABRUÑAR!.La admiración del ADMIRADOR por EL ALEMÁN le llevaba a estudiar todo lo conseguido y lo que aún quedaba por conseguir a aquel DIOS/GOTT GERMÁNICO.

LOS FIERROS son el conjunto de MARTIETSO/MARTILLO ya INKLA/YUNQUE ,de suyo unidos por UNA RIASCA/CUERDA, que EL SEGADOR lleva consigo para  cabruñar LA GUADAÑA .!Imaginad lo que sería para EL ADMIRADOR la guadaña de WERNER, já, já!.!A segar césped no le ganaba nadie!.

Por desgracia para MUCHAS MOZAS y no sé si para WERNER, se acabó de construir LA CUARTA Y ÚLTIMA FASE del  COMPLEJO HIDRO-TERMOELÉCTRICO,  y SU LEGÍTIMA, una grandullona  con gafas, quizá siete años mayor que él, o eso aparentaba, vino a buscarle para recorrer con SU LEGÍTIMO  todo EL NORTE DE LA PENÍNSULA, en una especie de LUNA DE MIEL
.
LOS MIRONES se alegraron cuando  WERNER ,cabizbajo, sin decir adiós a nadie, LA SARGENTONA apretujándole dentro de su lujoso  PORSCHE, atravesó por última vez BRAÑAGRANDE, recorriendo a la contra LA AVENIDA MÁS LARGA DE EUROPA, no me atrevo a decir del mundo, la que une BRAÑAGRANDE con LA FRONTERA DE TSUBARCA-VALDÉS, dedicada a un GENERAL AFRICANISTA con antepasados en EL VALLE DEL ESVA.

¡Pero LOS MIRONES siguieron sin jalarse una rosca por la cara hasta que FELIPE empezó a recibir dinero de EUROPA y colocar a la gente en COOPERATIVAS y en cargos provisionales!.!También empezaron a retornar LOS EMIGRANTES y a montar talleres, restaurantes, y buenas instalaciones agropecuarias!.

LAS MOZAS también empezaron a cambiar .Ya no les importaba quedarse en la aldea.!Pero LOS MIRONES seguían ineptos, sin práctica alguna, así que empezaron LOS FALAMIENTOS!.

-¡Ya falao!.!KAPIETSO nunca viu lo que tienen las muyeres entre las patas, nin siquiera foi a putas!.EL OBSERVADOR BRUTAL se refería a que la relación de KAPIETSO( apodo de un tal SERAFÍN, y hasta ahí llego) con la chica a la que llevaba cogida de la mano, no era sino UN FALAMIENTO/UN ACUERDO entre la hermana de la chica y la cuñada de KAPIETSO, que trabajaban juntas en un taller textil de LA PLAYONA.!KAPIETSO fue  NOVIO POR UN DÍA, pues según me contaron, la moza no vio mucho futuro en aquella relación!.Pero LOS MIRONES, el día de LA FIESTA PATRONAL tuvieron que conformarse con criticar a KAPIETSO, que sí pudo bailar apretado, aunque la moza era muy pudibunda.

Aquello me retrotrajo a  mi plena infancia, cuando PASCUAL, el sobrino de PEPE EL GITANO, nos contó, a cambio de tabaco y papel para liar seis cigarros de PICADURA ,que él ya era abuelo, porque:

-¡Tengo siete hijos, pero aquí tengo LOS SEIS CHURUMBELES!.!LA MAYOR la tengo casada en AVILÉS!.!LA CASÉ  con el HIJO PEQUEÑO de MI COMPADRE!.!Cuando ella cumplió catorce años, y él diecisiete, LOS APRESENTEMOS, LOS APALABREMOS y LOS CASEMOS!.

Para mí, pese a mis escasos diez años, más allá del uso del SUBJUNTIVO PRESENTE por el PASADO SIMPLE, lo que más me chocó fue lo lógico que era para el KITÁN el APALABRAR/EL FALAR        o CONCERTAR el matrimonio de su hija con el hijo de su compadre, como si de una compraventa de UN BORRICO/PULLO se tratase.

Por una década y casi un lustro viví por esos mundos de DIOS, sin contacto con LOS MIRONES .Cuando regresé, muchos de ellos  eran ALCALDES, CONCEJALES A SUELDO, PRESIDENTES DE COOPERATIVAS,DUEÑOS SUBVENCIONADOS DE GRANDES ESTABULACIONES.LA MITAD  se había casado.LA OTRA MITAD eran CASTOS A LA FUERZA.

Pero de LA MITAD CASADA, el ochenta por ciento lo habían hecho vía FALAMIENTO:

-¡Hay dos mozas  en LA MONTAÑA que a TRABAYADORAS no las gana nadie!.!Siempre me dicen que LOS TSUGARES del KONCETSÓN son apetecibles!.El CAMIONERO RECOGEDOR de LECHE  ponía el dedo en la llaga, y padres, hermanos  o amigos del MIRÓN ENRIQUECIDO se movilizaban para EL FALAMIENTO.De esta guisa, en la actualidad, muchos rapaces del KONCETSÓN tienen apellidos de LA MONTAÑA,LA MARINA,incluso del ALLANDE EONAVIEGO y del CANGAS DE TINEO VAQUEIRO-TSACIANIEGO.

¡Feria de MUYERES por el BOCA  a BOCA, como antes se contrataban MAYESTROS TSACIANIEGOS na FERIA LOS SANTOS DE XERA/GERA!.

Triste que CURAS y FRAILES, castos por obligación/ y o devoción?, y MIRONES METIDOS A POLÍTICOS quieran  LEGISLAR sobre COSTUMBRES Y MORAL DE LOS JÓVENES.

Porque para mí, ESE ALCALDE, ESE MILLONARIO GANADERO, siempre serán aquellos PAZGUATOS que miraban en LA ERA quién bailaba bien o mal, y se CARCAJEABAN si LA PICHONA de turno te daba EL BOLETO.O se escondían en EL CABIDRIO DE LA IGLESIA, por si EL ALEMÁN DE TURNO, o EL CAPATAZ SEDUCTOR DE OBRAS PÚBLICAS, que también, segaban EL CÉSPED que a ellos se les negaba.!Como KAPIETSO, nunca verían lo que hay entre las piernas de una mujer hasta el día de la boda!.!Y encima, aconsejaban!:

-¡Cásate, que tú vales!.!Yo esperé un poco, pero al final las mujeres pasan por la piedra!.Y te lo decía uno de LOS MIRONES MÁS INEPTOS y RECALCITRANTES.

¡LO VIEJO sigue siendo NUEVO y viceversa!.Porque pocos años después de la marcha de WERNER, regresó un MARIÑÁN emigrante en ALEMANIA por quince años, que daba el pego por su pelo, sus ojos, su estatura, incluso su ligero acento ESTILO WERNER .Todas las semanas recorría L’KONCETSÓN, pues transportaba piensos, y había hecho de SU PATSERA la mejor de LA PARROQUIA DE OTUR.!Su guadaña cortaba  sin parar, tanto flores como hierba seca, já, ja!.

Pero el padre del SEGUNDO WERNER consideraba que treinta y ocho años ya era edad para casarse, así que presionó para que lo hiciera rápido.!EL VIEJO debía de ser de armas tomar, porque SU HIJO  se decidió por una de las MUCHAS BENEFICIADAS!.

LA AGRACIADA era una moza de la zona de XERA, guapa a más no poder y con quince vacas roxas, es decir, ricos aunque no modernizados.!Tenía una dote de treinta mil duros, pues eran siete hermanos, y no daba para más!.

Pero EL VIEJO descubrió en EL VALLE DE PAREDES a otra BENEFICIADA, más fea o no tan bonita, según se prefiera, pero con una dote de ochenta mil duros, y ordenó el cambio:

-¡MI AHIJADA siguió llorando por meses su desamor, su gran humillación, pero así son las cosas!.UNA PARIENTA LEJANA  nos contó lo sucedido.

-¡MI COMPADRE ya había entregado los treinta mil duros al MARIÑÁN, en señal de matrimonio, como FALAMIENTO!.!Días después de la ruptura ,PITXOLO EL PAREDÁN, el padre de la NUEVA NOVIA, vino a devolver los treinta mil duros a MI COMPADRE!.!Qué pena!.

¡Pena y vergüenza!.!Gobernados por CURAS y FRAILES, y por MIRONES, todos castos a la fuerza!.

¡Luego pasa lo que pasa!.Amén Jesús.



lunes, 10 de diciembre de 2018

LOS MIRONES DEL BAILE



A  guisa de que los lectores imaginen que estoy mezclando el culo con las témporas, que también puede ocurrir, si en el escrito anterior hablé de LOS COBRADORES DE AUTOBÚS, hoy me referiré a LOS MIRONES DEL BAILE.

¡Pero todo tiene su lógica!. O PICA DO SETE era un COBRADOR DE TRANVÍA, y sus involuntarios efectos de seducción sobre una JOVEN VIAJERA son narrados en UNA CANCIÓN BAILABLE.

OS BAILARICOS de las aldeas de PORTUGAL son como LAS ROMERÍAS CANTÁBRICAS .Una ocasión para MERCAR  PAREJA, aunque por mucho tiempo más bien se MERCABA MUJER.

OS BAILARICOS nunca han perdido su esencia, todo lo contrario que LAS ROMERÍAS, que en el PERÍODO DEL DESARROLLISMO(1965-1980) sufrieron LA DEVALUACIÓN DEL PARÁMETRO-VACAS y las mozas iban directo al grano:!buena casa, con tractor, coche ,cosechadora, comodidades por doquier, o si no te metes LA PATSERA por donde sale lo demás…..y a casarme con uno de ENSIDESA tocan!.

Recordé todo lo anterior a principios de este verano, con motivo del FESTIVAL FOLKLÓRICO DEL JERTE, durante el recital de ANTONIO ZAMBUJO.

Embargadas de emoción, UNAS MOZAS MADURAS de extracción JERTEÑA pero de alma LUSA, pues estudiar la lengua de CAMÔES es para ellas como vivir enamoradas de  UN SAN TARSICIO PURO, CASTO Y FIEL, recién embalado ANTONIO ZAMBUJO con su O PICA DO SETE, salieron a la pista ocho o diez de ellas y en PAREJAS MUJER-MUJER se lanzaron a DANÇAR O BAILARICO como si estuviesen al otro lado  de LA RAYA/A RAIA.

Bailaron como descosidas, con todos los demás convertidos en MIRONES DE BAILE, hasta que los menos tímidos dieron los primeros pasos y fueron a SEPARARLAS, a PEDIRLES LA PAVA.

Más de una CASADA MIRONA, observó entre divertida y suspicaz cómo su hombre aprovechaba para ceñir fuertemente a alguna de aquellas VIEJAS VÍRGENES ávidas de revivir aquellos tiempos en los que todo pudo ser y casi nada fue.

Yo, triste mirón, recordé cómo por ayudar a UN ELEGANTE a SEPARAR a dos hermanas , por una de las cuales él bebía los vientos, me convertí en objetivo de LOS MIRONES.

EL ELEGANTE era la mano derecha de RODRIGO ONETA, valga la redundancia,  en EL AEROPUERTO DE FRANKFURT .Aunque no hablaba mucho alemán fue nombrado JEFE DE MATERIAL DE CATERING.A fin de cuentas, sus subordinados lo entendían perfectamente, pues eran CÁNTABROS en su mayoría.

¡Llamémosle ELVIS!.!Porque tenía  un aire de ELVIS PRESLEY moreno de verde luna!.!En sus veintitrés años, nada se le ponía por delante!.!VALKIRIAS y TURCAS, XANAS y MORAS, XALDAS y VAQUEIRAS, GALLEGAS y CÁNTABRAS, toditas todas suspiraban por él!.

¿Y yo?.!Pobrecito mío!.!UN APOSTÓLICO futuro FRAILE CASTO PERMANENTE, INOCENTE…….y TONTO!.¿Por qué, DIOS mío ,no me diste arrestos para decirle que no?.

LA ELEGIDA se entregó rauda entre los brazos de ELVIS.!Ansiaba aquel momento como  UN MANÁ DELICIOSO!.

LA OTRA , en sus veinticinco, seguro que YA MEIXABA FLOXO, como se suele decir en FALIETSA sobre la que ya no es mozuela sin dejar de ser moza ,aceptó que yo la ciñese según su criterio, este brazo por aquí, la otra mano por allí…….y puso cara de incomodidad absoluta.

Hubiese sido más honesto que me dijese:!mira, con niños no bailo, pues busco UN MOZO CASADERO!.!Pero te agradezco en nombre de mi hermana que le ayudases a SU AMOR en EL MUTUO ACERCAMIENTO!.!Y ahora te acompaño a LA SALIDA!.

Pero los métodos eran otros y/o las apariencias siempre engañan .Porque aquellas chicas quizá conservasen EL PELO DE LA DEHESA de su pueblucho, aunque llevaban años residiendo en LA GRAN CIUDAD.!Eran poco transparentes!.!Guapas, pero mulas….chaladas!, según expresión de un enamorado desabrido.

ELVIS se refería a ellas como LAS PICHONAS.!Había algo de volátiles, de pájaras, en aquel par de bailadoras!.!No había forma de seguirlas, porque ora pisaban tierra, ora empezaban a volar!.

ELVIS tenía bien enganchada a LA SUYA.!Pero LA MÍA me soltó a las primeras de cambio!

Lo peor no fue que me echase a los tres minutos .En un baile SIN MIRONES ocurre cada poco y nadie se entera o se preocupa.!Pero allí la mayoría eran MIRONES!.

O BAILARICO  tenía lugar en LA PLAZA/LA ERA DEL PUEBLO. Muchos podían mirar  por las ventanas ,pues la aldea era un RUEIRO en torno AO LARGO, que dirían los portugueses.

Los niños jugaban a pasar por el ESPACIO DE SEGURIDAD MORAL  establecido, y si tropezaban con la anatomía del MOZO o de LA MOZA, señal de que LOS DANZANTES no permitían pasar el aire e incumplían LA MORAL DEL BAILE, se montaba la de DIOS es CRISTO.!LOS NENOS se llevaban un coscorrón de la novia o una patada del novio, pero LOS TORQUEMADAS empezaban a celebrar JUICIOS DE DIOS!.

Según el P.LASTRA de nuestros años de INVERNACIÓN e HIBERNACIÓN, LA MORAL del BAILE dependía del SUJETO, de LA SUJETA y de cómo se la sujeta.

El P.LASTRA, del que no guardo mal recuerdo, un hombre inteligentísimo, DOCTOR en FILOSOFÍA, sacerdote desde los veintidós años por dispensa del VATICANO, pues la edad mínima son los veintitrés, CAPELLÁN DE LAS DOMINICAS DE LYON, MAESTRO PROVINCIAL, etc, etc, al igual que OTROS FRAILES Y CURAS, CLÉRIGOS EN SUMA, se ven obligados a PONTIFICAR sobre cuestiones  de las que ellos no tienen, supuestamente ,práctica alguna, por mucho que la teórica les ayude.

Recuerdo en un programa de LA MILÁ cómo un dominico, el P.COSME, DOCTOR en  PSICOSEXOLOGÍA, al que algún tertuliano desautorizaba por meterse a REDENTOR sin estar REDIMIDO, con jocosidad batueca, no se cortaba ni un pelo ,explicaba lo que había  recomendado a  LA ESPOSA de UN PRACTICANTE DEL SEXO ALBAÑIL, es decir, de aquí te pillo y aquí te mato.!Con mi respeto a LOS VERDADEROS ALBAÑILES Y PICAPEDREROS!.

-¡Sea CARIÑOSA con él el tiempo necesario!.!Pero llévese UN PALO para la cama!.!Y si su marido se embala, arreele UN GARROTAZO!.

Solución no sé si eficaz, pero fuera de los cauces ordinarios.

El gran problema es que no sólo LOS CURAS y FRAILES pontifiquen sobre MORAL SEXUAL, MORAL DEL BAILE.!Lo peor son LOS POLÍTICOS nacidos en la década de los cincuenta, incluso de los sesenta!.

Porque MUCHOS POLÍTICOS de LA SANTA TRAICIÓN/digo TRANSICIÓN, que tocaron y tocan NORMAS DE CONDUCTA SOCIAL fueron MIRONES.!Y se casaron por FALAMIENTO ,sobre lo que escribiré el próximo día!.

Porque muchos de LOS MIRONES que se burlaban de mi ineptitud para el baile, y la consiguiente humillación por parte de LA PICHONA,  y que no se jalaron ni una rosca por la cara, los encontré años después como POLÍTICOS DE MAMANDURRIA ……y casados por FALAMIENTO.

(Continuará: EL FALAMIENTO.).

martes, 4 de diciembre de 2018

O PICA DO SETE



ANTONIO ZAMBUJO, cantautor portugués, comparte, salvando todas las diferencias, porque las comparaciones son odiosas, con  JOSÉ LUIS PEIXOTO, máximo exponente de la literatura en lengua portuguesa, y a nivel mundial, no sólo el ORIGEN ALENTEJANO sino también la capacidad de convertir la narración de los acontecimientos más simples, más de pueblo , dirían los urbanitas más recalcitrantes, en toda una lección de filosofía vital irrefutable, que nos mueve a analizar el origen, el transcurrir y el destino de los actos de los hombres, y a comprobar la relación que existe entre lo grandioso y lo humilde, lo viejo y lo nuevo.

¡Por enésima vez, repito que LO NUEVO ES VIEJO!.

O PICA DO SETE es el título de una canción que ZAMBUJO  basa, supuesta o realmente, en los sentimientos de  una joven lisboeta que se enamora del COBRADOR(O PICA, el que pica LOS BILLETES) DEL TRANVÍA DE LA LÍNEA SIETE( O SETE, EL SIETE).

Da para que recordemos una especie en extinción:! EL COBRADOR DE AUTOBUSES!.

¡Y también para que analicemos a LOS MIRONES DEL BAILE!.

Las veces que he utilizado en LISBOA los transportes públicos, no he visto por parte alguna al dichoso PICA .Porque en PORTUGAL también están en plena globalización, lo que supone que UN CONDUCTOR se basta y se sobra para controlar al AUTOCARRO o al ELÉTRICO dos CARRÍS LISBOETAS como vehículos que recorren carreteras y vías férreas, y a la vez evitar que AS MALTAS DE GAJOS (LAS CUADRILLAS DE RAPACES) viajen por su cara bonita.

Yo creo que ZAMBUJO, como PEIXOTO, fabulación y observación llevadas a su extremo ,se retrotrae a su niñez alentejana para adjudicar al COBRADOR del AUTOBÚS de la aldea la capacidad de que alguna RAPARIGA se enamore de él y empiece  a decir , esperando en la parada, lo que la HERMOSA LISBOETA susurra NA PARAGEM DO ELÉTRICO/EN LA PARADA DEL TRANVÍA:

Mais nada me da a  pica que O PICA DO SETE me da!.O meu PEITO CÉPTICO( mi pecho, mi corazón escéptico, triste, apagado) por UM PICA DE ELÉTRICO voltou a sonhar!.

Es decir: ¡ O PICA/EL COBRADOR DEL TRANVÍA la pone!.

¡Quién sabe!.Nunca pregunté a CASÍN BRAÑA  si él o sus hermanos, cuando eran COBRADORES en la ruta CALABAZOS-NEGREIRA DE MUÑIZ y/o HIJUELAS habían hecho latir el corazón de alguna MOZA EN EDAD DE MERECER y pasajera habitual .Y no me imagino a LOS XIMIELGOS DE LA  PEÑALOSA en plan seductor: JUANÍN era demasiado petimetre; GUMERSINDO , bruto en exceso.

¡Imagino más en esa línea al difunto y siempre recordado RICARDÍN!.!Con su carácter jovial, era un poco el novio de todas LAS MAESTRAS  que desde LA CAPITANA viajaban  hasta  TSAVADOIRA y LA PUELA, en busca de su destino en LAS BRAÑAS ya TSUGARES de TSUBARCA-VALDÉS, L’KONCETSÓN y ALLANDE!.

Aquellas SEÑORITAS MAYESTRAS, al decir de los paisanos, se concentraban en LA REPICONA, a donde habían llegado por la costa desde ORIENTE y OCCIDENTE, casi siempre en LOS TSUBARCAS, LA GRAN EMPRESA CÁNTABRO-HELVÉTICA, a veces en el FEVE  FERROL-BILBAO, ignorantes de qué destino les esperaba:!RICARDÍN era su salvación!.

Las muchas veces que RICARDÍN viajaba cual temerario jinete en las escalerillas traseras del  VIEJO BUS, porque ya no cabía ni un alfiler dentro del vehículo, cada vez que se apeaba, LAS PROFESORAS VETERANAS, que ya le conocían de tiempo atrás, le hacían un gesto a través de los cristales, para llamar su atención. Recuerdo  cómo en mis felices años infantiles de futuro infeliz, nos gustaba a LOS RAPACINOS observar, LOS DOMINGOS POR LA TARDE,  NA PARAGEM  en torno a LAS SIETE DE LA TARDE, el comportamiento de LAS MAESTRAS respecto a RICARDÍN y viceversa.

¿Llegaremos de día a LA POLA?.!Porque ya llevamos muchos minutos aquí!.LA VETERANA  MAESTRA, de buen ver para su edad, parecía hacerle MUECAS a RICARDÍN, como si intentase, un sí es un no, estampar LA DOBLE MEDIA LUNA SUGERENTE de SUS LABIOS COLOR DE AMAPOLA sobre el cristal de la ventana del autobús.

-¡Hasta las diez de la noche no tengo prisa!.RICARDÍN no se andaba con remilgos y era difícil saber si estaba contento o cabreado.

¡Que dice que hasta las diez no tiene prisa, já, já!.LA INTERLOCUTORA   trasladó, risueña ,la información de RICARDÍN a su compañera de asiento, UNA SEÑORITA MAESTRA MÁS JOVEN que puso cara de pucheros.

¡Lógico!.!En EL PAÍS DE LOS COTILLAS(KELIKEIROS y ESKEIRONES), uno se entera de todo!:

LA VETERANA, una CORUÑESA en sus hermosos cuarenta y cinco años, tenía su destino desde la década anterior en LA PARROQUIA DE ZARRÉU, así que la dejarían a la puerta de SU PENSIÓN .Por el contrario, LA  JOVEN, una PASIEGA,  sólo llevaba un par de años en LA DESVIACIÓN DE BUSTANTIGO, se alojaba en LA CASONA DE MARÍA, la mujer de DON PEDRO EL DE LOS AUTOBUSES, que no iba a retrasar la salida hacia NEGREIRA por esperarla.!Y en aquella época los maestros no ganaban mucho, así que no iba a gastarse medio sueldo en EL TAXI DEL PADRE DE TINÍN!.

TINÍN era el CONDUCTOR del CORREO LA POLA desde hacía unos meses.!Era un culo de mal asiento!.Su padre, TINO, vivía entre MIAMI y LA PUELA, y ganaba mucho dinero con LOS INDIANOS POLANDIEGOS, tan ricos como LOS DE AVIÓN o  LOS DE LOS PICOS DE EUROPA .TINÍN, criado a cuerpo de rey, era de los de CULO VEO CULO QUIERO, así que aprovecharía su año sabático en los estudios de DERECHO en LA UNIVERSIDAD DE FLORIDA para suplir, durante doce meses, hasta la llegada de UN NUEVO RAMÓN, al viejo RAMÓN inseparable de RICARDÍN hasta que LOS TSUBARCAS  lo incorporaron a su plantilla.

¡Menos mal que TINÍN es muy listo y sabrá recuperar el tiempo perdido!.LA CORUÑESA, sonriente, seguía haciendo, nosotros así lo creíamos, como que besaba a RICARDÍN a través del cristal.!Más que nada, para congraciarse con él, eterno cabreado!.

-¿Listo ése?.!Ése, lo que tien ya UNA TSUEKA colgando de LOS CUYONES!.RICARDÍN utilizó una vez más su consabida expresión, quizá de ORIGEN GERMÁNICO,  no por LOS TESTÍCULOS sino por lo que de ellos pende.
TSUEKA=ESQUILA, CAMPANILLA, incluso CAMPANA, está a medio camino entre A CHOCLA portuguesa, LA CLOCHE francesa y, por la otra parte, DIE GLOCKE alemana.
“Etwas an DIE GROSSE GLOCKE hängen”=”Colgar algo de LA CAMPANA”, se suele traducir por “pregonar algo a los cuatro vientos”.

LA CORUÑESA, que tras diez años de “relación con RICARDÍN” entendía a la perfección SU PIDGIN, su particular FALIETSA, estalló en  carcajadas que contagiaron a su atemorizada colega:

¡Já, ja´, já, já, já……já, já, já, já!.

-¡No se preocupe usted, MILADY, que le secuestro LA LIMUSINA a mi papá y la aproximo a LA DESVIACIÓN!.TINÍN quería sacar provecho, obviamente, de una situación que se le presentaba favorable.

¡Lo que digo!.!Más que una TSUEKA nus CUYONES, tien una PIEDRA entre VIDAYA ya VIDAYA!.(Entre SIEN Y SIEN, TEMPORAL y TEMPORAL, en el CEREBRO, en suma!.

¡Já, já, já…..já, já, já!.LAS DOS MAESTRAS, tranquilizada LA JOVEN por LA SUGERENCIA DE TINÍN,seguían riéndose a mandíbula batiente cuando el autobús ya se acercaba al cruce del CEMENTERIO.

Me mantengo en mis trece:!RICARDÍN era EL PICA que les daba PICA a LAS MAESTRAS CÁNTABRO-GALAICAS que , varias veces al año, le rendían homenaje en la ruta LA PUELA-LA CAPITANA!.!Amor inimaginable pero real!.

(Continuará: LOS MIRONES DEL BAILE ).