EINSIEDL

EINSIEDL

viernes, 15 de diciembre de 2017

YERBO Y SUS FABAS


Al llegar estas fechas ,aprovecho que  PABLO ÁLVAREZ FERNÁNDEZ,GERENTE de FABA YERBO ,es lector constatado de mi BLOG y familiar próximo, para desear por mediación suya TODO LO MEJOR EN ESTAS FIESTAS DECEMBRINAS tanto a él, su mujer y su niño, como a sus padres, mi prima MARUJA y su marido PACO, a su hermano EDUARDO y a la familia de éste, al primo JOSÉ DEMETRIO ,a MARÍA JOSÉ y familia.

Decir que de todos vosotros guardo un recuerdo muy positivo, siempre habéis sido muy afectuosos, generosos y cooperantes conmigo o con aquellas personas para las que os pedía ayuda.

La distancia de años y kilómetros borra mucho, pero no todo, de la cabeza de los seres humanos:!pasaron casi sesenta años de aquellos momentos más bien tristes que alegres, pero aún tengo en mente lo sucedido, y lo valoro  ahora en positivo, justo por la existencia de FABA YERBO!
.
¡Había sido un año de MUITAS ABLANAS en YERBO y yo acompañé a mi padre a aquella mezcla de trabajo y diversión!.!Por la rama materna, la de vuestra madre MARÍA, eran al menos ocho las personas que vinieron a COYER ya CONVIVIR!.

¡LA GRAN COSECHA era una ayuda extraordinaria en aquellos tiempos!.!Pero por desgracia, se avecinaban tiempos difíciles!.

A penas si recuerdo al tío DEMETRIO, vuestro padre, charlar con mi padre, su hermano, desde la ventana de la habitación.!Yo no era consciente de la situación, y no supe ver cómo el rostro de mi padre, de suyo alegre, estaba triste, ni pensé que a vuestro padre sólo le quedaban meses de vida!.

¡El año siguiente fue ANNUS HORRIBILIS, como diría LA REINA DE LOS BRITÁNICOS!.!LA GRAN INUNDACIÓN arrastró casi todos los ablaneiros, causó estragos en fincas, campas y caminos!.!Y LO PEOR:DEMETRIO, vuestro padre y abuelo, mi tío, pasó a LA TERCERA DIMENSIÓN en unos momentos en que hacía mucha falta aquí!.

¡Pero así es LA VIDA y tenemos que seguir adelante!.!Y en YERBO se siguió adelante!.

Vosotros sois un ejemplo en el DOBLE SENTIDO:!supisteis SUPERAR EL DOLOR y REHACER LA ECONOMÍA!.!OJALÁ vuestros primos, mis hermanos y yo, hubiésemos tenido vuestra capacidad, vuestra voluntad, vuestra laboriosidad, vuestra decisión!.

¡LA PRUEBA DEL RENACER DE YERBO es FABA YERBO!.

Ahora ya no vienen de REUS a por LAS ABLANAS, aunque creo existen formas más simples de comercialización, pero FABA YERBO está ON LINE URBI et ORBE, dando ejemplo, como AVE FENIX, de que ni LA MUERTE ANTICIPADA DE UN PADRE DE NIÑOS PEQUEÑOS ni LA GRAN INUNDACIÓN DESTRUCTORA pueden contra LA DECISIÓN de UN EMPRENDEDOR COMO PABLO ,con la tutoría, maestrazgo y apoyo de sus padres, MARUJA y PACO, y, no lo dudo, con el cariño y afecto de su creada familia, mujer y niño, de su hermano, tíos, etc.

MUCHAS GRACIAS a PABLO  por leer mi LOCO BLOG!.!Por tus CERTEROS COMENTARIOS!.

¡FELICES NAVIDADES Y PRÓSPERO AÑO NUEVO 2018!.


¡Y que vengan MUCHÍSIMOS, GRANDES Y VENTUROSOS AÑOS DE ÉXITO, con FABA YERBO a LA VANGUARDIA!.

BADAJOZ Y LOS DOS MELCHORES


Por encima de diferencias, controversias, dimes y diretes, ahora que estamos en época de resumen, de borrón y cuenta nueva, de perdonarse y de volver a empezar ,quiero llevar lo mejor de mí a LA CIUDAD DE BADAJOZ, sobre el río GUADIANA, al ladito mismo, que diría aquél, DAS TERRAS ALENTEJANAS.

EN BADAJOZ vive, y ojalá que por muchos años, UN MELCHOR con el que compartí padres, hermanas, vivienda, infancia, adolescencia y primera juventud.

Pero vive, en forma fotográfica-virtual, EL ESPÍRITU de NUESTRO PADRE, contradictorio y difícil, pero noble y generoso.

¡Ojalá yo hubiese sido, como fue él, UN JINETE CHULETA con TRAJE MILITAR AD HOC!:!UNIFORME BLANCO con BOINA Y CORREAJES  DE COLOR ROJO, PISTOLERA INCLUÍDA!.

Junto a él, algún caballo de los muchos que pasaron por sus manos, en EL EJÉRCITO y EN CASA(¡el BLANCO, el MORO, el SAYNE!).
.
Si alguien puede decirme qué significa SAYNE , en cualquier idioma, en similitud fonética o gráfica, se lo agradeceré infinito.!No soy capaz de encontrar algo que se ajuste a la situación!

A mí sólo me queda LA PEREGRINACIÓN MOTSEIROSO EINSIEDELN para encontrar, como SUIZO EN LA DIÁSPORA, la paz mental y espiritual que creo merecer.!A mi padre le sobraba con ir a caballo, a medio trote o a gran galope, según lo permitiese el camino, MUYÓN ARRIBA,EL CHANO, LA SAPERA ,hasta REKORBA, casi al pie del SAGRADO MOTSEIROSO!.!Vivía más en paz y en equilibrio que yo!.

Querido hermano:! En el recuerdo de nuestros padres, que descansan en LA TERCERA DIMENSIÓN, quiero desearte a ti y a los tuyos, UNAS FELICES NAVIDADES Y UN PRÓSPERO AÑO 2018!.

¡Y que EL CAMINO NOS RESULTE ALEGRE Y LLEVADERO, como a nuestro PADRE, con su sencillez de JINETE HUMILDE y CHULETA a la vez!.


HOTEL VETUSTA


Dicen que es de bien nacidos el mostrarse agradecidos, y también que las mejores esencias vienen en tarros pequeños.

Quiero agradecer al staff del HOTEL VETUSTA por las atenciones recibidas durante nuestra estancia, de mi señora y mía, a principios del mes de Mayo del corriente 2017,a punto de finalizar.

Agradecer a VANESSA y a su alter ego MARIBEL ,como representantes más directas de LA RECEPCIÓN, todas las sugerencias e informaciones sobre las múltiples cuestiones que les planteamos.

Sin olvidarme de PATRICIA?(¡perdón si no recuerdo con certeza el nombre, pero los años son malos, ay, para la memoria!), LA RECEPCIONISTA DE GUARDIA el día que llegamos, que yo creí VENEZOLANA por su acento y su porte, pero que me confesó ser de RUMANÍA ,a la que sus compañeras definieron también como UNA GRAN RESPOSTERA.

Durante algunos días, tras el regreso a TIERRA DE CONQUISTADORES, pudimos saborear el buen hacer culinario de LAS REPOSTERAS DEL VETUSTA. Así, recordamos a todas las personas citadas ya, a LA CAMARERA DE LA POLA (no de ALLANDE sino de SIERO, porque así es para LA ZONA CENTRAL) cuyo nombre lamento no haber retenido, y a otras empleadas con las que no cuadró que cruzase palabras, pero que me parecieron muy cumplidoras.

De entrada, un saludo especial para MARTA,LA DIRECTORA, aquella joven, casi una niña, a la que tras observarla durante unos días de ENTRENAMIENTO pude augurarle un gran futuro como EJECUTIVA DE HOSTELERÍA, sabiendo estar, mandar y templar, algo que se cumplió a rajatabla.

Por supuesto, agradecer a SANTOS, padre y mentor de MARTA, sin olvidarme de gente del entorno que faltaba, por fallecimiento, lo más triste, o por obligaciones laborales, LA ATENCIÓN PERSONALIZADA a mi señora y a mí.!Fue un gran honor y lo agradecimos mucho!.

Hablando de ESENCIAS VALIOSAS en TARROS PEQUEÑOS, el propio SANTOS me explicó con pelos y señales la génesis para convertir al VETUSTA ,pese a tener sólo dieciocho habitaciones ,en  UN HOTEL DE CIUDAD que merece tener CUATRO ESTRELLAS, aunque sólo luzca TRES.!Las habitaciones del VETUSTA superan a las de la mayoría de los HOTELES DE CUATRO ESTRELLAS!.

Vi claramente que el equipo formado por MARTA, SANTOS y EL ARQUITECTO RUBIO trabajó con gran inteligencia.!Puedo dar fe de ello!.

Porque, por suerte o por desgracia, no es momento aquí de juzgarlo, durante casi treinta años fui RECEPCIONISTA DE HOTEL, en TODAS LAS CATEGORÍAS, y aunque mi CAPACIDAD DE UBICACIÓN DE ESPACIOS, como diría UN ARGENTINO FAMOSO,no es mucha, sí que aprendí a diferenciar UN HOTEL de UN HOSTAL.

¡LA RECEPCIÓN MARCA LA DIFERENCIA!, como ocurre en EL VETUSTA!.!Se consigue, gracias a dos mostradores en semicírculo, que LA ATENCIÓN A LOS HUÉSPEDES no coincida con LA ATENCIÓN A LOS CLIENTES DE LA CAFETERÍA!.

En LOS HOSTALES, hay UN SOLO MOSTRADOR para RECEPCIÓN y CAFETERÍA !Pero se acepta por ley y costumbres!.Sin embargo, hay algunos HOTELES en los que se comportan, en este aspecto, como HOSTALES:!los huéspedes lo valoran ,a la baja, naturalmente!.

¡Así que elogios no han de faltar al HOTEL VETUSTA!.!PEQUEÑO pero CÓMODO, dizque LUJOSO HOTEL, situado en UNA ZONA DE ENSUEÑO:

¡En las traseras del MUNDIALMENTE CONOCIDO TEATRO CAMPOAMOR, LA PLAZA DE LA ESCANDALERA,EL ESPOLÓN, el SITIO MÁGICO de LA REGENTA, la narración con la que LEOPOLDO ALAS CLARÍN  dio a conocer en el mudo a VETUSTA(nombre del HOTEL, nombre de LA CIUDAD), allá en la esquina del  PARQUE DE SAN FRANCISCO, donde EL MAGISTRAL y su VIEJO COLEGA CANÓNIGO acudían para SALVAR/CONDENAR a LA REGENTA!.

Siguiendo a LOS CANÓNIGOS, del HOTEL VETUSTA, en la CALLE COVADONGA, otro nombre mítico, a LA CATEDRAL, sin perder MUSEOS, IGLESIAS, EL MERCADO DEL FONTÁN, LAS JOYERÍAS DEL AZABACHE, LAS ORFEBRERÍAS, LAS TIENDAS DE MATERIAL DE IGLESIA ,!todo como en LA REGENTA!.

¡Así que anímense a reservar en el HOTEL VETUSTA, probar sus DESAYUNOS A LA CARTA, con UNA REPOSTERÍA DE LUJO, y desde allí perderse por UN PASADO DE MISTERIO Y DE HISTORIA!.

¡Muchas gracias a SANTOS, MARTA y a todo el equipo!.

¡FELICES NAVIDADES, PRÓSPERO AÑO NUEVO y GRANDES FUTUROS ÉXITOS!.

¡Hasta pronto!.


jueves, 14 de diciembre de 2017

VALBONA Y POLANDIEGOS


Nací en una familia que va a menos, en el doble sentido: mis padres eran ocho hermanos por parte y parte, y, a pesar de las dificultades se veía la parentela de vez en cuando; las generaciones siguientes, de primos y sobrinos, somos menos prolíficas y además la vida nos ha enviado por el ancho mundo.

Quiero en estas fechas decembrinas de resumen anual, quizá vital y vivencial, aprovechar el único medio del que dispongo ,dentro de las tecnologías modernas, mi blog MOTSEIROSO EINSIEDELN ,para mandar mi agradecimiento infinito, y de verdad, aunque por las apariencias se pudiera pensar otra cosa a mi prima VIDALINA ,que me ayudó mucho a lo largo de mi vacilante trayectoria, así como a su hija( una revoltosa adolescente  casi con el mismo nombre de la madre, ahora ya una señora no lejos de ser abuela), yerno, nietos, a las personas que faltan, y también a su hermano, el primo MANOLÍN de VALBONA ,siempre dispuesto a hacer un favor, aunque las cosas se le pusiesen cuesta arriba.!Nunca olvidaré, esté donde esté, me vayan las cosas como me vayan ,la generosidad de mis primos de CA’L XASTRE del PUEBLO MÁS CUESTO DEL MUNDO(¡esto merece una matización a posteri, y espero que no se sientan molestos por aparecer sus nombres en público!)!
.
LO DEL PUEBLO MÁS CUESTO DEL MUNDO lo asocio yo a ese contraste de significados que se da para referirse a las cosas y para matizar diferencias.!La primera de todas KONCETSÓN versus  COUCECHÓN!.

COUCECHÓN es la palabra con la  que LOS POLANDIEGOS (¡ los más finos dirán ALLANDESES!) definen a los del KONCETSÓN, como símbolo de jactancia ,de autosatisfacción única y exclusivamente por haber nacido en el municipio con más núcleos de población del mundo mundial(¡si alguien de GALICIA no me desmiente!), algo así como si todos los de TSUBARCA-VALDÉS se sintiesen PREMIOS NOBEL porque SEVERO OCHOA nació allí.

Pero creo que estamos entre gente de campo sin mala fe .Nada que ver con lo que decía aquel minero, TÍO NUESTRO ,según el cual el mundo estaba lleno de FARSANTES, GRANDONES, BABAYUS y PILINOS(es menos cacofónico que PININOS, plural de PIN/PINÍN, y no de PINO PEQUEÑO).

Sin embargo, en el KONCETSÓN envidian de buena fe LOS ÉXITOS AMERICANOS DE LOS ALLANDIEGOS:!aún recuerdo cómo alucinábamos ante el CHALET CALIFORNIANO ahora medio tapado por las escuelas!.

Hacinados en el taxi de LA CAPITAL DE L’OURO ,los nueve pares de ojos aguantábamos la visión de aquella casa con palmeras, jardín, etc ,similar a las que aparecían en los filmes rodados en CALIFORNIA y que los frailes de LA CUEVA DE HIBERNACIÓN/INVERNACIÓN donde sufrí siete años de doma inútil, nos ponían para ilustrarnos, una vez la censura hubiese hecho la correspondiente poda de CHUCHOS,AKOUDETSAMIENTOS ya LOUTREO.

Aquella CASA CALIFORNIANA quedó atrás en poderío no sólo frente a la del PROHOMBRE POLANDIEGO que da su nombre al CENTRO DE SALUD y cuyo apellido lo llevan AUTORAS ANGLOPARLANTES(a lo mejor sus nietas) sino frente a LA FASTUOSIDAD DE LAS DOS MANSIONES en LA CARRETERA DE GRANDAS, que en la década de los ochenta causaba la admiración de LOS GRANDONES DE LA ZONA CENTRAL venidos a LA FIESTA DEL AVELLANO: !mirai aquelles dos cases, son entovía mayores y más guapes que les otres d’enantes!.


UNO agradecía que UNOS RICACHONES POLANDIEGOS consiguiesen que LOS GRANDONES y/o BABAYUS de LA ZONA CENTRAL, al menos por una tarde-noche de Septiembre, aceptasen que LA POLA también existe ¡.Porque de las  siete u ocho, no sé si más, POLAS  que existen, para los del KONCETSÓN/COUCECHÓN ,sólo POLA DE ALLANDE  era LA POLA!.

-¡Ahí vien ‘L CORREO LA POLA!, exclamaban, asombrados, los rapaces de las aldeas del interior!.EL CORREO era siempre de LA POLA, fuese hacia LUARCA o regresase a LA CAPITAL DE ALLANDE!.

Para no perder el hilo, si VIDALINA, MANOLÍN y otros familiares me leen, siguiendo con las matizaciones ,nuestras madres, hermana entre si, procedían de una fértil aldea del KONCETSÓN, en la que aún quedan unos primos ,a los que aprovecho a saludar.

Mi madre se casó para un TSUGAR  cuyo nombre lo dice todo:!SANTOLÍN DE REVIEKO!.!Cualquier cosa, menos fértil!!.REVIEKO/VERWELKT=marchito, mustio, reseco!.

Pero mi tía se casó para VALBONA, un valle fértil, al cual, por sinécdoque , y valorando que la zona norte de la población sí que está en PENDIENTE, un MILLONARIO POLANDIEGO-MEXICANO definió como EL PUEBLO MÁS CUESTO DEL MUNDO.!O quizá porque él era nacido en VILLAFRONTÚ y desde la escuela, en los enfrentamientos por TSUGARES ,se habituó a referirse a VALBONA como PUEBLO MÁS CUESTO DEL MUNDO!.

De VALBONA, proceden, pues, mis primos VIDALINA y MANOLÍN, a los cuales pido que transmitan al resto de la familia, en las diferentes generaciones, MIS MEJORES DESEOS PARA UN VENTUROSO FUTURO.

¡A vosotros dos, VIDALINA, como referente de la familia, y a MANOLÍN, como soporte inestimable, quiero reiteraros mi agradecimiento infinito por todo lo que me habéis ayudado!.

Aunque como decía UN RAPAZ a otro que le dio una manzana para que se entretuviese comiéndola mientras llegaba LA PAGADORA  por unos trabajos realizados:!DAR MANZANA no es PAGAR!.

¡FELIZ NAVIDAD, PRÓSPERO AÑO NUEVO 2018  y UNA LARGA Y VENTUROSA VIDA!.



martes, 12 de diciembre de 2017

KONCETSÓN&TSUBARCA-VALDÉS


“!Tsugares pequenos, infiernos grandes!”.

Nesta sida ta el quid de la cuestión pola qu’un RAPACÍN MADREIRO de QUERENCIAS XERMÁNICAS non podeo compaxinar dugas cousas que non eran tan dispares:!tar cola familia ya vivir la realidá al sou xeito!.!Pero foi imposible!.

¡Que si’l camín ya nueso, que’l doiro ta más pabaxo, que’l vueso teico ya monte común ,que l’alcade ya amigo nueso………que vos sois nada ya sois nadie, etc, etc!.Agora que vivo u las devesas más pequenas miden más que las tsourías de tres tsugares xuntos ,fago por esqueicer las amarradietsas por una fontarica que non meixa más qu’un carneiro vieyo prostático, por una castañar que reparte”inocentemente” las sous raíces ya provoca qu’una detsas anicie outra castañar de la parte dakó, etc, etc, etc.Los años pasan, la memoria flaquea, el mundo moderno faite esqueicer ya tirar palantre…..pero a veces, miánicas por escuitar a Roberto Carlos,rebobino con aquetso de:!eu daría a minha vida para te esquecer….mas por mais que in tento,nâo consigo!., ya chénaseme de pena l’alma del neno qu’inda queda en mí.

Antes de que los mious vieyos entrasen na TERCERA DIMENSIÓN ya outros problemas graves de familia podiesen resolvese, vime na necesidá de fuxir, antes de morrer de fame(espiritual, mental, moral;dika biolóxica/fisiológica, fame de verdá, de comida ya bebida, si se me apura) y’acabei tsuenxe de la KONKA’L ESVA, el río que tseva pa la MAR OCÉANA las aguas sagradas del MOTSEIROSO, punto inicial de la miou PEREGRINACIÓN a EINSIEDELN.!Acompañar al ESVA desde cualquier REGUEIRO AFLUENTE  ya después xunto al RÍO PRINCIPAL no VATSE PAREDES dika la RÍA CANERO ya pa mí cumu pasear a la vera’l LORZE o’l ZIHL/THIÈLE!.!Ya viceversa!.

¡Agora todo ya virtual, ya trato de salvar la situación desde’l VATSE’L XÉRETE/VALLE DEL JERTE!.!El río valme pa pensar no TENDINA, no YERBO yal ESVA;no LORZE yal ZIHL/THIÈLE!.

¡UNTERÄGERI ya’l miou TSUGAR VIRTUAL D’ENSUEÑO/MEIN TRAUMDORF, con posibilidades de ser REAL/PRESENCIAL nas vacaciones!.!Ya tengo atsó XENTE PRÓXIMA que me val de POSTE REEMISOR!.!El que non se consuela ya purque non quier!, dicen muitos.

¡Pero non choro más, que choro abondo, purque cumu decía aquel PAISÁN d’ESCONTRA KUTARIETSO, los que me quieren bien puenense tristes, ya los que me quieren mal, inda fan más bichorno de mí!.

Anke, la verdá, DIOS ya’SPAÑA tsévanme daos más verdialazos que los que dicen daba UN XITÁN al SOU PULLO!.¿Será que DIOS ya’SPAÑA me tienen por PULLO?.

¡Pero quiero ser bono nesta RECTA FINAL ya perdoname a mí mismo perdonando a  todos los que me mankanon, más d’alma que de cuerpo!.

¡Así que FELICES FIESTAS DECEMBRINAS pa unos; FELICES NAVIDADES pa outros!.!BON AÑO NUEVO pa todos!.

¡Ya lo mismo que LOS REYES MAGOS D’ANTES dexan que LOS SANTA KLAUS D’AGORA transporten regalos pa nenos ya vieyos, transporto you na  MIOU PEREGRINACIÓN MOTSEIROSO EINSIEDELN de SUIZO na DIÁSPORA l’ESPÍRITU DE PERDÓN pa los que me fixenon mal, LA PETICIÓN DE PERDÓN pa los que ofendí, ya’L DESEO PODEROSO de que’L KONCETSÓN, TSUBARCA-VALDÉS ya LAS TIERRAS FALIETSANAS sean de verdá MADRE AFALAGADORA/AKOUDETSADORA ya non MADRASTRA ESQUITONA/INSENSIBLE!.


¡FELIZ NAVIDAD!.!PRÓSPERO AÑO NUEVO 2018!. 

lunes, 11 de diciembre de 2017

IF AN ULSTER WERE SITUATED ON THE CANTABRIAN SHORES


A happy GOD made A LIONESS out of BRITANNIA .An angry GOD made A CHEE-TAH out of IBERIA!.

LIONESS is more powerful .CHEE-TAH is speeder!.If CHEE-TAH  runs slower ,LIONESS tears her to pieces ,as A BIG DOG could tear to pieces A LITTLE CAT!.

BRITANNIA bit IBERIA at ARMADA POINT and THE IBERIAN CHEE-TAH became LAME for ever!.In a second bite ,BRITANNIA snatched GIBRALTAR out of IBERIA, which became ONE-EYED for ever!.

1898.BRITANNIA’S CUB, UNCLE SAM ,the BIGGEST LION you’ve ever seen, in an only bite(after MAINE’S EXPLOSION in HAVANA HARBOUR) snatched CUBA, GUAM,THE MARSHALLS and MARIANAS, THE PHILIPPINES and PUERTO RICO out of  THE IBERIAN CHEE-TAH’S FLESH!.

LIONS and LIONESSES are so cruel, so sadistic, that they don’t kill CHEE-TAHS at once!:the deep bites poison CHEE-TAH’S BODY in such a way that the poor/wild animal suffers a terrible agony for three-four days, until SHE dies!.

Three-four days in a CHEE-TAH are maybe three-four centuries in a COUNTRY!.Then, IBERIA’S FUTURE is very, very dark!.

But  let’s be practical!:if GOD wanted BRITANNIA to tear IBERIA to pieces, it would be better to accept it!.

Let’s dream!:why doesn’t SPAIN  give THE UNITED KINGDOM the opportunity to have A SECOND ULSTER ON THE CANTABRIANS SHORES and BRITANNIA gives IBERIA GIBRALTAR in exchange!.For us, GALICIANS, CANTABRIANS and EUSKARIANS ,crossing by-foot THE BORDER every day to talk to OUR ULSTER FRIENDS(farmers like us) in ENGLISH ,would be the best way to  NORDICFY us again!.

Because GIBRALTAR is BRITISH as much as political power is concerned ,but culturally, socially, ethnically, GIBRALTAR is TANGER’S TWIN SISTER ,with THE MOROCCANS playing the music for a multicultural dancing group(SICILIANS, CORSICANS,MALTESES, INDIANS,LEBANESES, etc).And we’ve had enough about!
.
IF AN ULSTER WERE SITUATED ON THE CANTABRIANS SHORES, my MOTSEIROSO-EINSIEDELN PILGRIMAGE would become easier!.

Obviously ,SAINT-PATRICK’S SANCTUARIES don’t have for me, SWIS IN THE DIASPORA, the same meaning as EINSIEDELN HEILIGSTUM and ITS SWEET GHOST, but I recognize that  THE PILGRIMAGE’S  PATH-WAY would be” more hopeful”.

May GOD help me!.May GOD help you!.May GOD help us!.

Have A MERRY CHRISTMAS and A HAPPY NEW YEAR 2018!.


lunes, 4 de diciembre de 2017

DIZEM QUE FALO PORTUGUÊS


Eu comparo os DIPLOMAS das ESCOLAS OFICIAIS de IDIOMAS  com as CARTAS de CONDUÇÂO:!indicam o PONTO ZERO da PRAXIS!.

¡Isto,  se a pessoa é ainda joven!.!Porque se é idosa e fica reformada, é a volta atrás do que tinha de ter sido e nâo foi!.

É o que me aconteceu com O PORTUGUÊS: agora que falo poucas vezes a LÍNGUA DE CAMÔES ,quase sempre com os antigos colegas da turma da escola ,tenho, desde o verâo, O DIPLOMA B-2 do MARCO COMUNITÁRIO, que eu assimilo à CARTA de CONDUÇÂO C-1.

¡Quando O PORTUGUÊS, melhor O PORTANHOL/ O PORTUÑOL, era importante na minha profissâo, eu nâ tinha nenhum DIPLOMA!.

A comparaçâo serve-me para me lembrar dos TRABALHADORES MADEIREIROS BEIRÔES E TRASMONTANOS na minha TERRA  CÂNTABRA dos 50-60.Três deles chamavam-se JOAQUIM, XUAKO em LA FALIETSA(a minha língua nativa) ; entâo, por sinédoque, XUAKO quería dizer TRABALHADOR PORTUGUÊS. Eles falavam um PIDGIN mistura de PORTUGUÊS, ESPANHOL, GALEGO e FALIETSÁN ,mas nós achávamos que eles falavam O BOM PORTUGUÊS.

O meu desejo de estudar PORTUGUÊS foi motivado por a procura de um equilibrio entre o PIDGIN dos XUAKOS com o PORTUGUÊS das EMISSÔES RADIOFÓNICAS MUSICAIS e DESPORTIVAS DE RÁDIO PORTUGAL e, para mais além disso, com a leitura de FOTOS e FATOS, MANCHETE e outras publicaçôes brasileiras que as mulheres da familia receviam de uma prima uruguaio-brasileira.!E as longas CONVERSAS no verâo de 1965 com UN AMIGO CÂNTABRO-BRASILEIRO!.

O CHEFE DOS XUAKOS era FRANCISCO CASTELO SOUSA, natural de LEIRIA .Ele vinha de mota para controlar LOS XUAKOS .Tinha um carro MERCEDES muito luxoso que poucas vezes trazia  .Às vezes vinha com um CAMIÂO  PERKINS de quinze toneladas para carregar A MADEIRA que XUAKÍN, o fillo do XUAKO mais velho, tinha trazido dos diferentes lugares  da fraga para junto da estrada no pequeño camiâo chamado carroceta(duas toneladas), também propriedade de PACO COSTA, EL PROTUGUÉS RICO DE CANGAS DE TINEO.

FRANCISCO tinha CARTA DE CONDUÇAO B-1, só válido para A CARROCETA .Era XUAKÍN quem tinha o C2E para CAMIÔES GRANDES ARTICULADOS, mas, coisas da vida, ele prefería ficar na sua aldeia, perto da namorada, e conduzir A CARROCETA .Só se fosse preciso ,FRANCISCO pedia XUAKÍN para conducir O PERKINS.

A madeira transportava-se para A SERRAÇÂO do FRANCISCO ,onde se convertía em ADUELAS que eram levadas por CAMIÔES ANDALUZES para as FÁBRICAS de BALSEIROS e BARRICAS de JEREZ DE LA FRONTERA.

Um dia o FRANCISCO trazia com ele  O XOPE, mais bêbado que nunca:!deu-se uma boa pancada nas costas ao descer diretamente ao châo da cabina do PERKINS!
.
O XOPE era sargento legionário reformado e vendia nas aldeias o vinho que ele nâo tinha bebido da  adega da familia.!Trazia as barricas numa camionetinha FORD!.!Uma vez ia tâo bêbado que esqueceu fechar a porta do seu lado, ele caiu para o châo sem grande mal, mas a  FORD , grande milagre, continuou cem metros até se sair da estrada e parar no rio!.!Mas O XOPE, coisas militares, tinha  UMA CARTA DE CONDUÇAO com OS CARIMBOS de TODAS AS CATEGORIAS!.

O motivo da presença do XOPE era que O CAPITÂO da GUÁRDIA CIVIL, amigo do CHEFE DOS XUAKOS, estava de férias e o ALFERES SUSTITUTO era um joven muito rigoroso. Soluçâo:!levar O XOPE por se fosse preciso, ……….que nâo foi!.

No mesmo ano da sua reforma ,FRANCISCO  aproveitou que A NOVA ESCOLA DE EDUCAÇÂO VIÁRIA quase vendia AS CARTAS A-2 B-I B-2   e C-I, naquelas alturas CARNET DE TERCERA, SEGUNDA Y PRIMERA para ter A SUA CARTA C-1.O seu filho PAQUÍN/FRANCISQUINHO era O NOVO CHEFE , mas para FRANCISCO era quase orgásmico chegar com O CAMIÂO, estacionar ao lado da TASCA ,entrar  e tomar UM CAFÉ com  O ALFERES SUSTITUTO e O GUÁRDIA AUXILIAR.

Assim se passou comigo:!aprendi O PORTUGUÊS, melhor O PORTANHOL(PURTAÑOL)/EL PORTUÑOL(POURTUNHOL) de maneira autodidata, sem estudos nem DIPLOMAS!.

Nos anos setenta travalhei no DEPARTAMENTO de RESERVAS do GRANDE HOTEL MELIÁ .Era preciso demostrar um certo nível de INGLÊS e FRANCÊS.A SECRETÁRIA do DIRETOR GERAL era nativa de LONDRES.A CHEFA de EVENTOS era uma ESCANDINAVA POLÍGLOTA e a SUA SECRETÁRIA era JAPONESA.UMA RECEPCIONISTA POLACA falava também RUSSO.

Para OUTRAS LÍNGUAS  tinham un sistema muito particular:!estar disposto para fazer de TRADUTOR/INTÉRPRETE da LÍNGUA PRÓPIA amelhorava O CURRICULUM das diferentes especialidades: EMPREGADO DE ESCRITÓRIO,PESSOAL DE MANUTENÇAÔ(ELETRICISTA, CANALIZADOR, ETC), ARRUMADEIRA, EMPREGADO DE MESA,ETC!.

NO CASO DO PORTUGUÊS era UM CASAL ALENTEJANO, a ALZIRA e o AUGUSTO ,empregados de mesa, os que tinham  FEITO A PROMESSA de FALAR  e TRADUZIR PORTUGUÊS se fosse preciso, quase nunca, porque OS LUSÓFONOS NATIVOS som quase tudos POLÍGLOTAS.
Mas eles deixaram MADRID e voltaram para PARIS, onde moravam as famílias dos dois, para travalharem num HOTEL MUITO IMPORTANTE.

Um dia chamou de LISBOA uma encantadora pessoa, mesmo que nunca vi o seu rosto, só ouvi a sua doce voz. Vou dizer o seu nome depois de tantos anos, desejo que viva contente e feliz, mesmo com uma maravilhosa familia, e que o que eu escrevo nâo cause mal:!sou TERESA MOURA, de VIAGENS STAR, disse ela!.

Tratei de PORTUGUESAR  tudo o que foi possível o MEU PORTUNHOL. E aconteceu uma coisa curiósa:!na seguinte vez respondeu-lhe ao telefone uma . RECEPCIONISTA DIPLOMADA EM LÍNGUA ÁRABE!.!´

-¡Boa tarde, sou TERESA MOURA, de VIAGENS STAR!.

¿MOURA?........?.........e começou a falar-lhe ÁRABE.

-¡Nâo, nâo, TERESA MOURA!.!E  possível falar como o senhor JOSÉ?.

Assím foi como  o CHEFE DA RECEPÇAO, que nâo era muito conhecedor, nem esperto, coisa esquesita para UM RECPCIONISTA, me proclamou sucessor da ALZIRA e do AUGUSTO.

¡Já ouvi como você falava GALEGO ¡.

-¡Nâo, era PORTUGUÊS!.Ainda nâo existía O PORTANHOL DA RAIA, mas eu acho que era o que O GALEGO significava para ele

¡Muito obrigado por lerem  A MINHA HUMILDE ESCRITA!.

¡FELIZ NATAL e UM ANO NOVO 2018 CHEIO DE SAÚDE, MUITA SORTE, DINHEIRO, AMOR, AMIZADE, PAZ,etc!..